حضرت هادی ـ علیه السلام ـ با آنکه بیشتر دوست داشت در شهر و وطن خود یعنی مدینه بماند، به سامرّا آمد. چند سال بعد هم خانواده او به این شهر آمدند. بیست سال از عمر خود را در این شهر گذراند و با همه محدودیتها و کنترل ها، هدایت شیعه را بر عهده داشت.
«تابناک»؛ سامرّا، زیارتگاه دیگری در سرزمین عراق است؛ شهری در ۱۱۰ کیلومتری شمال بغداد و شرق رودخانه دجله، که در منطقهای سرسبز و زیبا قرار دارد. نام اصلی آن «سُرَّ مَن رأی» بوده است؛ یعنی هر که آن را ببیند خوشحال میشود که به مرور زمان به سامرّا تغییر یافته است.
سه سال طول کشید تا آن شهر را ساختند. بنای آن در زمان معتصم، خلیفه عباسی بود. پس از تکمیل آن، معتصم از بغداد به سامرا آمد و آنجا را پایتخت خود قرار داد و سپاه انبوه خود را هم در آنجا مستقر ساخت. چون این شهر، یک شهر نظامی و محلّ حضور سربازان بود، به آن عسکر و مُعسکر هم میگفتند و به همین سبب، امام یازدهم شیعه هم لقب «عسکری» دارد.
حرم و قبر امام هادی و امام عسکری ـ علیهما السلام ـ در این شهر قرار دارد؛ امّا چرا این دو امام در اینجا مدفونند؟ خلفای ستمگر عباسی #e03e2d”>حوزه علمیه سامرا
به برکت قبر و حرم این دو امام معصوم، شهر سامرا شهرتی بسیار یافت. در یک قرن اخیر، مرحوم آیة الله میرزای شیرازی، صاحب فتوای معروف «تحریم تنباکو» که ضدّ بیگانگان مبارزه میکرد، به این شهر آمد و حوزه علمیه سامرا را تأسیس کرد و علمای بسیاری در این حوزه پرورش یافتند.
شاید نام کسانی همچون سیدحسن صدر، سید محسن امین، سیدشرف الدین، کاشف الغطاء، علامه محمدجواد بلاغی، شیخ آقا بزرگ تهرانی، مظفّر و… را شنیده باشی که همه از علمای بزرگ و نویسندگان برجسته شیعه اند. اینان همه از تربیت شدگان حوزه سامرّا بودند. سامرا درگذشته، کتابخانههای متعدّد، مراکز علمی فراوان و محافل علمی و ادبی گوناگون داشت و مرکزی برای علمای دینی به شمار میرفت.
