اگر عدالت در جامعه جای خود را به تبعیض و بی عدالتی بدهد و مردم از همدیگر و مسئولان ناراضی باشند، وحدت در آن جامعه معنا نخواهد داشت؛ زیرا با کوچکترین بحرانی، کینهها بروز میکند، آتش اختلاف شعله میکشد و ناراحتیهای درونی افراد آشکار میشود.
امام هادی(ع) در نیمه ذیحجه سال ۲۱۲ قمری در اطراف مدینه در محلی به نام صریا به دنیا آمد. پدر بزرگوارش امام جواد و مادر گرامی اش سمانه مغربیه است که بانویی با فضیلت، شب زنده دار و با تقوا بود. امام هادی (ع) در سال ۲۲۰ ق در هشت سالگی، پس از شهادت پدرش به مقام امامت رسید.
به گزارش «تابناک»؛ امام در طول ۳۳ امامت خویش با چند تن از خلفای عباسی معاصر بود که به ترتیب عبارت اند از: ۱. معتصم، برادر مأمون (۲۱۷ – ۲۲۷)، واثق، پسر معتصم (۲۲۷ – ۲۳۲)، متوکل، برادر واثق (۲۳۲ – ۲۴۸)، منتصر، پسر متوکل (۶ ماه)، مستعین، پسر عموی منتصر (۲۴۸ – ۲۵۲) و معتز، پسر دیگر متوکل (۲۵۲ – ۲۵۵). امام دهم در زمان خلیفه معتز مسموم شد و به شهادت رسید و در شهر سامرا به خاک سپرده شد.
از مهمترین دلایل مکتب اهل بیت (ع) برای موضوع امامت انسانهای صالح و انحصار رهبری امت اآل عمران /۳۳.
[۵]. مستدرک الوسائل، ج ۹، ص ۵۳.
[۶]. رجال کشی، ص ۵۱۸.
[۷]. نهج البلاغه، خطبه ۱۲۷.
[۸]. رجال کشی، ص ۵۲۳؛ معجم رجال الحدیث، ج ۱۴، ص ۲۵۹؛ شاگردان مکتب ائمه (ع)، ج ۲، ص ۵.
[۹]. معجم رجال الحدیث، ج ۱۴، ص ۲۵۹؛ بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۲۰۵.
[۱۰]. بحارالانوار، ج ۵۶، ص ۴۱. البته در بحارالانوار این جملات از امام جواد ۷ نقل شده است.
[۱۱]. فرهنگ جامع سخنان امام هادی، ص ۲۹۸.
[۱۲]. همان، ص ۳۰۲.