به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، بهگواهی تاریخ، روزگار منتهی به آغاز غیبت امام مهدی (عج) هر روز برای امامان جبهه حق و شیعیانشان سختتر میشد. اینپیشوایان دین و اسلام از یکطرف باید مفاهیم و آموزههای دین را به شاگردان و پیروان خود منتقل میکردند و از طرف دیگر با انحرافاتی که جبهه باطل و طاغوت از روز شهادت پیامبر (ص) در جامعه اسلامی ایجاد کرده بود، مبارزه میکردند.
امام علی بن محمد (ع) معروف به نقی و هادی بهعنوان امام دهم شیعیان، یکی از اینچهرههاست که نیمه ماه رجب سال ۲۱۲ یا ۲۱۴ هجری قمری متولد شد. سالروز شهادت ایشان هم سوم رجب سال ۲۵۴ است. شیخ صدوق علت شهادت امام هادی (ع) را مسمومشدن بهدستور معتضد عباسی دانسته است. درباره شهادت امام هادی (ع) نکته تاریخی مهمی وجود دارد؛ اینکه در روز تشییع پیکرش، زنی فریاد میزد: «از گذشته تا امروز، چهها که از روز دوشنبه نکشیدیم!» و اینجمله اشارهای به واقعه مهم و تاریخی شهادت پیامبر (ص) توسط یهود و منافقان و حمله به خانه حضرت زهرا (س) دارد.
پس از اقامه نماز میت بر پیکر امام هادی (ع) بهدلیل فراوانی جمعیت و بالاگرفتن صدای گریه و زاری مردم، پیکر حضرت به خانه بازگردانده و همانجا به خاک سپرده شد.
نکته مهم دیگر درباره زمانه حضرت ها حتی اگر فرصت پیدا کردند، آنها را بکشند.
امام هادی (ع) در نامهای به محمد بن عیسی بن عبید، فهری و حسن بن محمد بن بابا را لعنت کرده و از آنها بیزاری جسته و شیعیان را از آندو برحذر داشته بود. ایشان از محمد بن عیسی خواسته بود اگر توانست، حسن بن بابا را بکشد. امام هادی (ع) دستور به کشتن فارس بن حاتم داده و بهشت را برای قاتل او ضمانت کرده بود. امام (ع) در اینباره به شکل ویژه از جنید خواسته بود اینکار را انجام دهد و پولی به وی داد تا وسیلهای برای اینکار فراهم کند. جنید نیز فارس را کشت.
شیعیان و بهویژه شیعیان قم نیز در اینراستا در پیروی کامل از فرمان امامان خویش، بهشدت حرکت غالیان را رصد و با آن مبارزه میکردند. یکی از مهمترین اقدامهای بزرگان اینشهر، بیرون راندن افراد متهم به غلو از شهر بود. آنها حتی گاه کشتن اینافراد را نیز در دستور کار داشتند.