برچسب اضطراب

لزوم نوشتن نامه برای کسانی که در جنگ کشته شده اند؟ / تکنیک های کاربردی برای افزایش تاب آوری و مقابله با اضطراب جنگ / نقشه راه تاب‌آوری در بحران

گروه اندیشه: در خبرنامه انجمن روان شناسی اجتماعی ایران زمستان ۱۴۰۴ شماره ۴۲ مطلب تحقیقی منتشر شده از دکتر مجید صفاری نیا رئیس و عضو هیات مدیره انجمن روان شناسی اجتماعی ایران و دکتر سبا صفاری نیا عضو انجمن روان شناسی اجتماعی ایران. این متن تحقیقی «تکنیک های کاربردی برای افزایش تاب آوری و مقابله با اضطراب جنگ» را مورد کاوش قرار داده است. این مقاله « «اضطراب جنگ» را واکنشی هیجانی، شناختی و جسمانی به تهدیدهای محیطی تعریف می‌کند. این اضطراب ناشی از پیش‌بینی پیامدهای منفی و «ابهام روان‌شناختی» است که منجر به رفتارهای اجتنابی و تداوم استرس می‌شود. برای مدیریت این وضعیت، نویسندگان چک‌لیست‌های کاربردی ارائه می‌دهند. مقاله سه چک لیست برای تمرین به قصد اصلاح رفتار ارائه می دهد. برای مثال در بخش رفتاری، بر نظم‌دهی به محیط (مانند قانون ۸۰/۲۰)، ورزش، خواب کافی و دوری از پیگیری وسواس‌گونه اخبار تأکید شده است. از نظر روان‌شناختی، توصیه شده هیجانات را بپذیریم، افکار فاجعه‌ساز را به چالش بکشیم و معنایی برای رنج خود بیابیم. همچنین، تکنیک‌های جسمی نظیر تنفس دیافراگمی و آرام‌سازی عضلانی برای کاهش آژیرهای کاذب سیستم عصبی پیشنهاد شده است. هدف نهایی این راهکارها، گذار از حالت «جنگ و گریز» به «سازگاری جدید» است تا بتوانیم در شرایط بحرانی، سلامت روان و تاب‌آوری خود و خانواده را حفظ کرده و برای آینده برنامه‌ریزی کنیم. این مطلب برای دیگر حوزه های وقوع بحران در زندگی روزمره دارای کاربرد و کارآمدی است. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

هنر مأمن نامرئی بقای جامعه یا ابزاری تجملی در روزگار جنگ؟ / شعر و موسیقی با خلاقیت جان‌های زخم‌خورده را التیام می‌دهند

۱۵ خرداد ۱۴۰۵ – ۱۷:۰۱ گروه اندیشه: نشست تخصصی «هنر و عبور از شرایط دشوار اجتماعی»،  به همراه نقد کتابی با همین عنوان به کوشش امید شعبانی که توسط انتشارات پژوهشگاه به چاپ رسیده، در تاریخ سه‌شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ به…

فرسودگی پس از جنگ/ وقتی بدن و ذهن پایان اضطراب را باور نمی‌کند

از یک سو سایه جنگ هنوز از روی زندگی‌هایمان کنار نرفته است. صدای انفجارها تمام شده‌اند، اما بدن من پایان جنگ را باور نکرده است. اضطراب مثل مهمانی ناخوانده در گوشه‌ای از ذهنم نشسته و هر روز سهمی از توانم را می‌گیرد.