مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
ببین که در طلبت حال مردمان چون است
به یاد لعل تو و چشم مست مِیگونت
ز جام غم می لعلی که میخورم خون است
کلوئی ژائو، کارگردان چینی، در هنگام دریافت جایزه اسکارخود گفت: «همیشه هر جای دنیا که رفتهام، در آدمهایی که دیدهام، خوبی یافتهام». این احساس در سومین فیلم بلند ژائو وجود دارد، شعری با لحن ملایم و با پیچشهایی از جنس پیچشهای ژانر وسترن که رگههایِ غنیِ رأفتِ انسانی جاری در حاشیههای شهر را بیرون میکشد. همچنین فیلم با کتاب جسیکا برودرــ منبع اقتباس فیلمــ سرزمین خانهبهدوشها: بقا در آمریکا در قرن بیستو یک، هماهنگ است. کتابی که نویسنده در آن داستان واقعی «کوچنشینان جدید» را که بعد از نابودی پساندازهایشان «در دوران رکود بزرگ» به جاده زدند، بازگو کرده، کوچنشینانی که برای آنها هم «همچون هر شخص دیگری تنها حفظ بقا کافی نیست… ما به امید هم نیاز داریم و در جاده این امید وجود دارد».
در آستانه هفتم تیرماه سالروز شهادت شهید بهشتی و ۷۲ تن از یاران باوفایش، مجموعه «آقای بهشتی» به قلم حسین حمیدی در ۱۰ جلد چاپ و منتشر شد. نویسنده مجموعه کتاب «آقای بهشتی» در گفتوگو با اصفهان زیبا آنلاین، گفت: این مجموعه ۱۰ جلد است که با استفاده از داستانهای کوتاه به معرفی وجهههای مختلف شخصیتی، شرححال، صفات بارز و ویژگیهای اخلاقی سید شهدای انقلاب میپردازد.
منبع : اصفهان زیبابرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید
از من خواستهشده است درباره سابقه ارتباط خود با دکتر سیروس شفقی متنی بنویسم. اگر برای نوشتن این مطالب مجبور شدم از خودم هم چیزهایی بنویسم بهاینعلت است که تلاش میکنم سابقه ارادت، شاگردی، همکاری و معاشرت خانوادگی 55 ساله با دکتر شفقی را بازگو کنم. من در 1345 در کنکور دانشکده ادبیات شرکت کرده و بعد از سال اول عمومی رشته جغرافیای انسانی را انتخاب کردم. اگرچه بیشتر به ادبیات و تاریخ علاقه دارم؛ اما میدانید که سرنوشت آدم را برخلاف میل باطنی به هرجا بخواهد میکشد. به قول شاعر «رشتهای بر گردنم افکنده دوست/ میکشد هرجا که خاطرخواه اوست ». قبلا دانشگاه اصفهان در محله شاهزاده ابراهیم یا به قول اصفهانیها شازده ابرام قرار داشت.
بیش از 50 سال قبل و از بخت خوب یک جوان آذری خوشذوق با تحصیلات عالیِ بهروز در آلمان و تجربههای منحصربهفرد جهانگردی در آن زمان، اصفهان را برای ماندن و همیشهماندن انتخاب کرد تا روزهای تازهای را در سرنوشت شهری ثبت کند که حالا موطن اوست. در اواسط دهه چهل، رشته جغرافیا بهتازگی از تاریخ در دانشگاه اصفهان تفکیکشده بود و دکتر جوان مؤسس، مدیر، استاد و همهکاره این رشته تازهتأسیس در دانشگاه شد؛ البته سنگینی مسئولیت و یکهبودن در انجام آن نهتنها او را ناامید نکرد که به تلاشی شبانهروزی برای تأسیس گروه جغرافی و هر چه قویترشدنش منجر شد.گروه جغرافیا خیلی زود جان گرفت و کلاسهای پرشور استاد، دانشجویان را روزبهروز افزون کرد.
دکتر سیروس شفقی، بنیانگذار رشته جغرافیا در دانشگاه اصفهان، است. او برآمده و بالیده در آذربایجان است؛ اما دههها است که در اصفهان زیسته و زندگی دانشگاهی خود را به اصفهانپژوهشی گذرانده است. پیش از او نیز مردانی از سرزمین آذربایجان به اصفهان آمده و همانند او نام و آوازه یافتهاند. هاتف اصفهانی که ترجیعبند او شاهکار بینظیری است و حدود 250 سال پیش در اصفهان میزیست، اصلا از اهل اردوباد آذربایجان بود. صائب تبریزی نیز از آذریمردانی است که دست روزگار، اصفهان را خانه و بوم آنها ساخت. او در سبک هندی، استادی بلندجایگاه است که حدود 400 سال پیش همراه هزار خانوار تبریزی دیگر به اصفهان کوچ کرد. اصفهانیها خیلی بیش ازآنچه به تصور درآید، خون آذری در رگ دارند.
دکتر حسین صرامی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دکتر شفقی را از پس سالها معاشرت و ارتباط با خصایل نیکش به یاد میآورد و ویژگیهای او را اینطور مرور میکند: نظم و ترتیب فراوان، فروتنی و برخورد متواضعانه با دانشجویان و کارمندان از اولین ویژگیهایی است که وقتی به دکتر شفقی فکر میکنم به خاطرم میآید. مطالعات و تحقیقات عمیق جغرافیایی نیز ویژگی قابلتأمل دیگر اوست.