مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کمالگرایی در نگاه اول ویژگی مثبتی به نظر میرسد، اینکه آدم بخواهد کارش را بینقص انجام دهد و بهترین نتیجه را بگیرد. اما همین «بینقص بودن» وقتی از حد تعادل خارج شود، میتواند به یکی از مهمترین موانع شروع کارها تبدیل شود. خیلی از افراد، برخلاف آنچه تصور میشود، بهخاطر تنبلی کارهایشان را عقب نمیاندازند، بلکه ترس از خوب نبودن، اشتباه کردن یا قضاوت دیگران باعث میشود اصلاً سراغ کار نروند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بدون شک همه ما زمان هایی گرفتار پشت گوش انداختن کارها می شویم و بعد هم برای انجام ندادن آنها هزار و یک بهانه می آوریم . اما زمانی این خیلی بد و مخرب می شود و حتی زندگی کاری و شخصی ما را نابود می کند که دچار بیماری مزمن پشت گوش انداختن کارها شویم و به یک عادت برای مان تبدیل شود بدون اینکه خودمان حواس مان باشد .در این شرایط برای انجام هر کاری میگوییم بعدا آن کار را انجام می دهم ، از شنبه شروع میکنم ، بعد از عید شروع میکنم و…
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در دنیایی که سرعت و فشارهای روانی هر روز بیشتر میشود، بسیاری از افراد به دنبال راههایی ساده، کمهزینه و در دسترس برای آرامسازی ذهن خود هستند. یکی از این روشها که در سالهای اخیر توجه روانشناسان و متخصصان سلامت روان را به خود جلب کرده، «کتابدرمانی» یا استفاده هدفمند از مطالعه برای بهبود وضعیت روحی است. این رویکرد که ریشه در روانشناسی و علوم رفتاری دارد، نشان میدهد مطالعه اگر آگاهانه و اصولی انجام شود، میتواند به کاهش استرس، افزایش تمرکز و حتی تنظیم هیجانات کمک کند. البته باید تأکید کرد که کتابدرمانی جایگزین درمانهای تخصصی نیست، اما میتواند به عنوان یک ابزار مکمل، نقش مؤثری در بهبود کیفیت زندگی ایفا کند.
گروه اندیشه: دکتر جواد حیدری عضوهیات علمی دانشگاه، در مقاله ای که در سایت مشق نو منتشر کرده، به آخرین کتاب دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی به نام «سیاستی دیگر: خلق جهان مشترک ایرانی» پرداخته است. حیدری در مقاله اش تلاش می کند که خوانشی رادیکال و تبارشناسانه از اثر جدید دکتر کاشی ارائه دهد، کتابی که سیاست را از اسارت واژگان سنتیِ قدرت، حاکمیت و ایدئولوژی رها کرده و آن را به عنوان پاسخی به یک اضطراب وجودی کهن بازتعریف میکند: اضطراب بیخانمانی انسان در جهانی بدون سقف. حیدری با خلق استعارهی تکاندهندهی «مردمانی پس از زلزله»، وضعیت امروز جامعه را تصویر میکند؛ دورانی که در آن سایهی سنگین ایدئولوژیهای پرشکوه قرن بیستمی فروریخته و انسانها را در فضای باز و بیتکیهگاه رها کرده است. حیدری با نقد هوشمندانهی دو واکنش سنتی—یعنی نوستالژی بازگشت به «خانهی پدری» بیان میکند که این خانهها دیگر وجود خارجی ندارند. حیدری تاکید می کند که کاشی با چرخشی ساختارشکنانه، جهت نگاه ما را از گذشته به آینده برمیگرداند: خانه دیگر موضوعی مربوط به دیروز نیست، بلکه پروژهای متعلق به فرداست؛ امری که باید از نو «ساخته و تاسیس» شود، نه آنکه به آن «بازگشت». از نظر حیدری کتاب با میانجیگری هانا آرنت و احیای مفهوم یونانیِ «دوکسا» (منظر شخص اول)، نشان میدهد که حقیقت تنها از تلاقی و گفتوگوی منظرهای متکث انسانی متولد میشود و ادعای ایدئولوژیها برای دیدن جهان از «منظر ناکجا»، یک فاجعهی سیاسی است. نویسنده با عبور از ترس هابزی (خوف از مرگ فیزیکی) و ارتقای آن به اضطراب هایدگری (ترس از بیمعنایی)، راه نجات را نه در اقتدار سرکوبگرِ یک «لویاتانِ رو به زوال»، بلکه در بازکشف «جهانهای مشترک اولیه» یعنی عشق، دوستی و مسئولیت اخلاقی میداند. بیماری جامعهی ما وارونگی این نظم است؛ جایی که امور ثانویه (دین و سیاستِ رسمی) امور اولیه را بلعیدهاند. در نهایت، کتاب با صورتبندی «سیاستِ غیرحاکمانه» و پناه بردن به «خِرَدِ موقعیتی»، مخاطب را از توهم معجزههای یکشبه یا سقوط در سیاهچالهی یأس بازمیدارد و دعوت میکند تا خانهی مشترک را، صبورانه و از پایین، با همین خشتهای پراکندهی بهجامانده از آوار بنا کند. این مقاله را در ادامه می خوانید:
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در روزهای سخت و پرالتهاب جنگ، اضطراب تنها سهم بزرگسالان نیست؛ کودکان با تمام وجود، لرزشهای این بحران را در متن زندگی خود حس میکنند. در چنین شرایطی، مشاهده رفتارهای غیرمعمول، تندخویی یا وابستگی شدید در فرزندانمان، واکنشی کاملاً طبیعی به یک وضعیت غیرطبیعی است. ریشه اصلی این بیقراریها، عمیقترین ترس یک کودک یعنی «ترس از دست دادن والدین» است. برای او، شما تنها مرز میان امنیت و نابودی هستید و درک این موضوع، نخستین قدم برای همراهی با اوست. ما باید بپذیریم که پیش از هر آموزشی، وظیفه داریم این ترس بنیادین را به رسمیت بشناسیم و با نگاهی آگاهانه، لنگر آرامش آنها در این طوفان باشیم.
به گزارش خبرآنلاین، بیقراری و داشتن دلشوره یکی از آزاردهندهترین حالتهایی است که همه ما تجربه کردهایم که گاهی دلیل مشخصی دارد و به خاطر استرس کاری، نگرانی از آینده یا یک اتفاق ناخوشایند در ما ایجاد می شود و گاهی هم بی دلیل است. اما هر چه که هست این بی قراری طوری آزارمان می دهد که نه خواب داریم نه خوراک.