خواب‌هایی با طعم کرونا!

نزدیک به یک سال است که کرونا، این ویروس ناشناخته و عجیب‌غریب تمامی معادلات زندگی آدم‌ها را بر هم زده و مدام آن‌ها را دچار یک اتفاق یا بحران جدید می‌کند؛ مسائلی نظیر وسواس افراد به مواد شوینده و ضدعفونی‌کننده و همچنین ترس از حضور در جمعیت و ابتلا به بیماری کووید19.  این دلهره‌ها، اما تمامی ندارد و نه تنها در تمام طول روز مانند خوره به جان افراد می‌افتد و از سر و کولشان بالا می‌رود، بلکه دامنه آن به خواب‌هایشان نیز کشیده و باعث شده، آن‌ها شب‌ها دچار کابوس شوند یا خوابی‌های عجیبی ببینند که موضوع آن در رابطه با کروناست و در خلال خواب نیز به دنبال راهی برای فرار از ویروس کرونا و گریز از ابتلا به بیماری کووید 19 باشند.

نزدیک به یک سال است که کرونا، این ویروس ناشناخته و عجیب‌غریب تمامی معادلات زندگی آدم‌ها را بر هم زده و مدام آن‌ها را دچار یک اتفاق یا بحران جدید می‌کند؛ مسائلی نظیر وسواس افراد به مواد شوینده و ضدعفونی‌کننده و همچنین ترس از حضور در جمعیت و ابتلا به بیماری کووید19.  این دلهره‌ها، اما تمامی ندارد و نه تنها در تمام طول روز مانند خوره به جان افراد می‌افتد و از سر و کولشان بالا می‌رود، بلکه دامنه آن به خواب‌هایشان نیز کشیده و باعث شده، آن‌ها شب‌ها دچار کابوس شوند یا خوابی‌های عجیبی ببینند که موضوع آن در رابطه با کروناست و در خلال خواب نیز به دنبال راهی برای فرار از ویروس کرونا و گریز از ابتلا به بیماری کووید 19 باشند.

درواقع حالا نزدیک به 12 ماه است که این ویروس مهلک جانی و خطرناک، سایه شوم خود را بر تمامی ابعاد زندگی افراد انداخته و آن را تحت تأثیر قرار داده است. خواب‌های کرونایی، اما چندان خوشایند نیستند و از نظر روحی و روانی افراد را تحت فشار زیادی قرار می‌دهند تا آنجا که برخی برای رسیدن به آرامش و خوب خوابیدن ترجیح می‌دهند، قبل از خواب، قرص آرام‌بخش یا خواب‌آور بخورند و سپس به تختخواب بروند. سیروس که 39 سال دارد و از همان اوایل شروع کرونا به این ویروس مبتلا شد، در این باره می‌گوید: «اوایلی که ویروس تازه در کشور شیوع پیدا کرده بود و شناخت چندانی در رابطه با آن وجود نداشت، چندان آن را جدی نمی‌گرفتم و ترس زیادی هم نداشتم.» ماجرا، اما از آنجایی شروع شد که زور سیروس به ویروس نرسید و او را مبتلا کرد؛ آن هم ابتلایی سخت و طاقت‌فرسا و با درگیری بالای ریه: «حدود دو هفته در بیمارستان بستری بودم و شرایط بسیاری بدی را طی کردم تا توانستم بهبودی نسبی به دست آورم.» اما قضیه فقط به اینجا ختم نشد، بعد از این ماجرا، کرونا به کابوس شبانه سیروس تبدیل شد: «شب‌ها خواب کرونا می‌بینم؛ خوابی که در آن، خودم یا اطرافیانم به بیماری کووید مبتلا شده‌ایم و در یک قدمی مرگ قرار گرفته‌ایم. کابوس‌ها رهایم نمی‌کند. نیمه‌شب‌ها از خواب می‌پرم و تا چند دقیقه اصلا حال خوشی ندارم.» برخی مثل معصومه هم در دوران کرونا دچار وسواس شده، عادت‌های آزاردهنده‌ای که در خواب‌هایش نیز آن را دنبال می‌کند: «مدام خواب می‌بینم که به بیرون رفته‌ام و دستم به وسایل کثیفی خورده است؛ اما ژل ضدعفونی‌کننده همراهم نیست یا نمی‌توانم دستانم را با آب و صابون بشویم. این خواب مرا بسیار آزار می‌دهد و روح و روان برایم نگذاشته است و برای اینکه بتوان خواب راحتی داشته باشم، مجبورم قرص آرام‌بخش قبل از خواب بخورم.»

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *