روایتی از یک وداع تلخ در دل آسایشگاه جانبازان مطهری
تقویم روی میز محل کارم اصرار دارد که بیستوچند روز از آذرماه سال صفرسه گذشته است؛ میپذیرم اما کمی سخت. صبح خبری رسید و ظهر رسیدیم به یکیدو خیابان بالاتر از محل کارم.
به گزارش اصفهان زیبا؛ تقویم روی میز محل کارم اصرار دارد که بیستوچند روز از آذرماه سال صفرسه گذشته است؛ میپذیرم اما کمی سخت. صبح خبری رسید و ظهر رسیدیم به یکیدو خیابان بالاتر از محل کارم. به چهاردیواری بسیار بزرگ با دری آهنی و قدی بلند؛ البته با درختانی بلندتر و رنگوروپریده از دلبریهای پاییز. هم خانه است و هم نیست. هم محل آسایش هست و هم… حیاط دارد و حیاطخلوت هم.