«رویداد اشتغال صدف، پیوندی میان استعدادهای برتر و شرکتهای پیشرو زیستبوم فناوری کشور»
رویداد اشتغال «صدف» نیز با هدف ایجاد ارتباط میان نخبگان فناوری و کارفرمایان دانشبنیان، فرصتهای شغلی و همکاری گستردهای را فراهم کرده است.
رویداد اشتغال «صدف» نیز با هدف ایجاد ارتباط میان نخبگان فناوری و کارفرمایان دانشبنیان، فرصتهای شغلی و همکاری گستردهای را فراهم کرده است.
فرهاد مبهوت شده است. چگونه ممکن است بازده سرمایهگذاری او در آموزش تا این حد پایین باشد؟
ابتدا از توجه بازارکار به موضوعات روز بویژه بحث آینده مشاغل و مشاغل آینده تشکر میکنم. مشاغل به گونهای در حال رشد و توسعه هستند که باید بگویم؛ (امروز همان فردایی است که دیروز منتظرش بودیم!) شاید بد نباشد که به موضوع آینده پژوهشی توجهی داشته باشیم. آینده پژوهی، شامل مجموعه تلاشهایی است که با جستجوی منابع، الگوها، و عوامل تغییر یا ثبات، به تجسم آیندههای بالقوه و برنامه ریزی برای آنها میپردازد. آینده پژوهی بازتاب دهنده چگونگی زایش واقعیت «فردا» از دل تغییر) یا ثبات («امروز»، است. موضوعات آینده پژوهی دربرگیرنده گونههای «ممکن»، «محتمل» و «دلخواه» برای دگرگونی از حال به آینده هستند.
من ۳۲ سالمه، کارشناس ارشد مدیریت کسبوکار هستم. اصالتاً اهل شهرضا هستم، اما در اصفهان زندگی میکنم. کار تولید محصولات انار را از سال ۱۳۹۹ شروع کردم و در سال ۱۴۰۰ برند «ناردخت» را ثبت کردم.
هوش مصنوعی مولد با تولید متون و گزارشهای باکیفیت، اتاقهای خبر را متحول میکند، زمانی را که روزنامهنگاران صرف کارهای تکراری میکنند کاهش میدهد و بهرهوری کلی را افزایش میدهد.
این وضعیت، بهویژه برای دانشکدههای کسب و کار، معمایی جدی ایجاد کرده است. اگر قرار باشد کسی برای مدیریت کردن باقی نماند، اصلا یاد گرفتن مدیریت منابع انسانی چه فایدهای دارد؟ چگونه میتوان یک دوره دوساله MBA را طراحی کرد، درحالیکه تکنولوژیای آمده که تقریبا هر دو هفته، یک صنعت جدید را دستخوش تحول میکند؟ وقتی احتمال دارد که ابزارهای هوش مصنوعی مختص استخدام از همان اول بسیاری از متقاضیان کار را کنار بگذارند، شبکهسازی حرفهای چه ارزشی خواهد داشت؟
اقتصاددانان دانشکده اقتصاد دانشگاه لندن و همچنین موسسه فناوری الیسون وابسه به دانشگاه آکسفورد در مقالهای نوشتند: استمرار کاهش مشاغل، کانال آموزش و شکلگیری نیروی کار باتجربه آینده را از درون تهی میکند.
در ابتدای این نشست مهرداد اکبریان با اشاره به ظرفیتهای طبیعی کشور اظهار کرد ایران با وجود آنکه حدود یک درصد از مساحت و جمعیت جهان را در اختیار دارد، بیش از پنج درصد منابع زیرزمینی جهان را در خود جای داده است. به گفته وی، ایران در برخی مواد معدنی از جمله سنگآهن، آهک، سیلیس و مس از مزیتهای قابل توجهی برخوردار است.