برچسب گزارش روز

این وضعیت، چرخه معیوبی ایجاد کرده که در آن دانش‌آموزان، به‌جای کسب مهارت، درگیر استرسِ یافتنِ کارفرمایی هستند که در شرایط اقتصادی فعلی، رغبتی به پذیرش کارآموز ندارد. ضرورت دارد وزارت آموزش و پرورش، به‌جای تأکیدِ صرف بر الزامِ قانونی، با تدوین طرح‌های حمایتی یا رایزنی با اصناف و صنایع، بستر حضور بی‌دغدغه هنرجویان در محیط کار را فراهم کند؛ چرا که تحمیل بارِ سنگینِ «پیدا کردنِ کارفرما» بر دوشِ نوجوانان و خانواده‌هایشان در اوضاع فعلی بازار، بیش از آنکه جنبه آموزشی داشته باشد، به چالش و بحرانی برای سلامت روان این نسل تبدیل شده است.

ل.ق

گزارش تأکید می‌کند که شوک‌های سال ۱۴۰۴ بر بستری از آسیب‌های قدیمی وارد شدند. اقتصاد ایران بیش از پانزده سال است که با تحریم، تورم مزمن، نوسانات شدید ارزی، کاهش سرمایه‌گذاری و افت رشد اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند. در چنین شرایطی، افق تصمیم‌گیری بنگاه‌ها کوتاه‌تر شده، سرمایه‌گذاری جای خود را به مدیریت بقا داده و بخش بزرگی از اشتغال به سمت خدمات و فعالیت‌های وابسته به اینترنت حرکت کرده است. بنابراین، شوک‌های سال ۱۴۰۴ نه آغاز بحران، بلکه تشدیدکننده روندی بودند که از سال‌ها قبل شکل گرفته بود.

شبنم محشونی، دکترای روان‌شناسی تربیتی، در گفت‌و‌گو با ایسنا با تأکید بر اینکه دانش‌آموزان نباید انتخاب رشته را بر اساس ترس از قضاوت دیگران یا فشار خانواده انجام دهند، اظهار کرد: مهم‌ترین معیار در انتخاب رشته، شناخت استعداد، علاقه، توانایی و شخصیت فرد است. دانش‌آموزان باید پیش از تصمیم‌گیری درباره رشته‌ها و مشاغل مختلف تحقیق کنند، با افرادی که در آن حوزه تحصیل یا فعالیت کرده‌اند گفت‌و‌گو داشته باشند و در صورت امکان از روان‌شناس یا مشاور متخصص نیز کمک بگیرند.

دنیای کار با سرعت زیادی در حال تغییر است. هوش مصنوعی، گذار سبز و افزایش پیچیدگی‌های اجتماعی شیوه یادگیری، کار کردن و مشارکت افراد در جامعه را دگرگون کرده‌اند. برای موفقیت در این فضای متحول، جوانان فقط به مهارت‌های فنی نیاز ندارند، بلکه باید مجموعه‌ای متوازن از توانمندی‌ها را توسعه دهند که شامل مهارت‌های فنی، دیجیتال، هوش مصنوعی، مهارت‌های سبز، اجتماعی-عاطفی و شهروندی در کنار ویژگی‌های انسانی باشد که فناوری قادر به جایگزینی آن‌ها نیست.

معاون علمی رئیس جمهور مطرح کرد: پایان عصر «ساختمان‌داری» در پارک‌های علم و فناوری / تبدیل پارک‌ها به سکوی قدرت فناورانه معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور در نشست با رؤسای پارک‌های علم و فناوری، با انتقاد از رویکرد…

​در این سال‌ها، خصوصی‌سازی‌های لجام‌گسیخته، نه تنها در موارد بسیاری، حراج ثروت‌های عمومی بوده، بلکه به کالایی‌سازی ساحت‌های بنیادین حیات بشری نظیر بهداشت، درمان و آموزش و پرورش نیز گسترش یافته است. حال پرسش حیاتی و تاریخی جامعه کارگری این است: حتی بر فرض محال که معجزه گشایش اقتصادی رخ دهد و دلار‌های مسدودشده سرازیر شوند، آیا ماشین تولیدکننده این مناسبات نابرابر از حرکت باز خواهد ایستاد؟ برای کالبدشکافی این شرایط پیچیده و درک دقیق‌تر مطالبات و جایگاه نیروی کار در فردای احتمالی پس از تحریم، پای صحبت‌های کاظم فرج‌اللهی، فعال و پژوهشگر مستقل حوزه کارگری نشستیم تا در گفتگویی تفصیلی، زوایای پنهان این معادله را از منظر منافع طبقه کارگر واکاوی کنیم

این ارقام نشان می‌دهد بازار کار ایران نه‌تنها نتوانسته فرصت تازه‌ای برای زنان ایجاد کند، بلکه بخشی از ظرفیت اشتغال موجود آنان را نیز از بین برده است؛ بنابراین مسئله اصلی فقط پایین بودن سهم زنان از اشتغال نیست، بلکه کاهش حضور آنان در بازاری است که از پیش نیز مشارکت محدودی در آن داشته‌اند.

دکتر فرشاد مؤمنی در ابتدای سخنان خود با اشاره به ضرورت بازخوانی مفهوم عدالت گفت: «عدالت و بی‌عدالتی نقاط حساسی هستند که انقلاب‌ها اغلب به واسطه آنها پدیدار شده و یا از همان ناحیه دچار اضمحلال می‌شوند.» وی با تأکید بر اینکه بحث درباره چیستی عدالت نیازمند کوشش‌های علمی ژرف‌کاوانه است، افزود: «در ساعت عمل، فوری‌ترین اقدام برای برپایی عدالت، از بین بردن جلوه‌های عریان فقر است؛ جایی که فقر هست، یقیناً عدالت نیست.