برچسب کتاب

«گُروسو»، ناسازواره‌ای سازمند

برای خواننده‌ بیگانه با سبک‌های نوشتن و شیوه‌های مدرن نویسندگی، داستانک‌های «گروسو» نوشته‌هایی پریشان، مهمل، آشفته و بی‌معنی می‌نماید که از ذهنی نامتعادل و مغشوش تراویده است.

کتاب در حاشیه مدیریت شهری؛ روایت ۲۲ استان از یک غفلت فرهنگی

بررسی عملکرد شوراها و شهرداری‌های ۲۲ استان کشور نشان می‌دهد که با وجود پیشینه فرهنگی بسیاری از شهرها، کتاب هنوز جایگاه شایسته‌ای در سیاست‌گذاری‌های مدیریت شهری ندارد. این گزارش، تصویری از فاصله میان ظرفیت‌های فرهنگی شهرها و عملکرد مدیریت شهری در توسعه فرهنگ مطالعه ارائه می‌دهد.

چرا کتاب می‌خوانیم؟

کتاب‌ها پادزهری در برابر تنهایی وجودی ما هستند، ‌آنها ما را با دیگری روبه‌رو می‌کنند و در همان حال به خودمان برمی‌گردانند. اما هیچ دانشی جایگزین تجربه مستقیم زندگی نمی‌شود. ماریا پاپووا در این متن با تکیه بر شعر کوتاه هرمان هسه و اشاره به تأملی از جیمز بالدوین و مارسل پروست، از نسبتی می‌گوید که میان خواندن، خودشناسی و تجربه مستقیم زندگی برقرار است.

تألیف کتاب‌های تخصصی در حوزه نماز

همدان - مدیر ستاد اقامه نماز استان همدان از برگزاری مسابقه بزرگ کتابخوانی با محوریت «شرایط ظهور» در همدان خبر داد و گفت: کتاب‌های تخصصی متنوع و ارزشمندی در حوزه نماز در کشور تولید شده و از این نظر با کمبود جدی مواجه نیستیم.

«مسیر سبز»؛ روایت ۱۲۴ سال آموزش کشاورزی در ایران

البرز - کتاب مسیر سبز؛ از مدرسه فلاحت مظفری تا دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران به قلم علیرضا عیاری منتشر شد؛ این کتاب اثری درباره تاریخ آموزش کشاورزی و جنگلداری در ایران و پیشینه این دانشکدگان در کرج است.

چرا کتاب‌خوان‌ها در قرارهای عاشقانه جذاب‌تر به نظر می‌رسند؟

یک کارشناس رفتارشناسی معتقد است کتاب‌خوانی و گوش‌دادن به کتاب‌های صوتی، علاوه بر نقش فرهنگی و آموزشی، می‌تواند به افزایش جذابیت افراد در روابط عاطفی کمک کند؛ زیرا این عادت نشانه‌ای از کنجکاوی، میل به یادگیری و رشد فردی به شمار می‌رود.

در روند ساخته‌شدن شرم مداخله کنیم

کتاب «شرم‌آگاهی؛ آغاز مسئولیت» با این ایده پیش می‌رود که شرم در بستر فرهنگ و از دل روایت‌ها، ارزش‌ها و تفسیرهای ذهنی ساخته می‌شود. نویسندگان با تکیه بر تفکر نقادانه نشان می‌دهند چگونه می‌توان به‌جای صرفِ تاب‌آوری، در روند شکل‌گیری شرم مداخله کرد: انواع شرم را شناخت، واکنش‌های ناهوشیار (تسلیم، فرار، جبران افراطی) را دید، خطاهای شناختی را تشخیص داد و با بازبینی روایت‌های شرم‌زا به مسئولیت‌پذیری احساسی و کاهش رنج غیرضروری نزدیک شد.