برچسب پهلوی

از ادعای تداوم نخست وزیری تا عفونامه پهلوی دوم!

از شگفتی‌های دادگاه مصدق این است که هم او و هم مخالفانش، بر این باور بودند که دادگاه باید در دیوان‌عالی کشور برگزار و به اتهامات واقعی وی و نه موضوعات کلیشه‌ای و نخ نمایی، چون «برهم زدن اساس حکومت و تحریص مردم به مسلح شدن بر ضد قدرت سلطنت» رسیدگی شود. مخالفان به صراحت می‌گویند که شاه با برگزاری محکمه‌ای نامتناسب، مانع از آن شد که واقعیت اندیشه و عمل مصدق آشکار شود

مبارز دیرین انقلاب خادم و چراغ راه زندانیان

شهید محمد کچویی در زندان رژیم شاه، علاوه بر کسب آگاهی‌های علمی و سیاسی، با شرایط و محدودیت‌های محبس آشنا شد. او پس از پیروزی انقلاب اسلامی که در اداره زندان‌ها مسئولیت یافت؛ سعی کرد تا به جبران کاستی‌های آن بپردازد و شرایط زندانیان را ارتقا دهد. وی در این باره به ابتکارات فراوانی دست زد که به مثابه یادگارهایش بر جای ماندند و به سنن حسنه مبدل گشتند

روایت یک جدایی تلخ؛ چرا زخم بحرین هنوز برای ایرانیان تازه است؟

بیش از نیم قرن است که بحرین از ایران جدا شده، اما در حافظه تاریخی ایرانیان هنوز بخشی از وطن است. به‌ویژه حالا که دوباره تنش‌های منطقه‌ای، امنیت خلیج فارس و مسئله تمامیت ارضی به یکی از دغدغه‌های اصلی افکار عمومی تبدیل شده است. سالگرد ارائه گزارش جدایی بحرین به مجلس، فرصتی است برای بازخوانی یکی از جنجالی‌ترین تصمیم‌های تاریخ معاصر ایران.

وابسته‌سازی هرچه بیشتر پهلوی دوم با اهرم تحمیل نخست وزیر

امریکایی‌ها در پی ۲۸ مرداد، خواهان انجام اصلاحات در ایران بودند. آنان در این فرآیند، خیر مردم را نمی‌جستند، بلکه بقای شاه و بسط نفوذ وی را می‌خواستند. هم از این روی بود که در پی قدرت یافتن جان اف کندی و به اراده وی و همفکرانش، علی امینی به عنوان نخست وزیر به محمدرضاپهلوی تحمیل شد. او در دوره بیش از یک ساله سلطنت خویش، شاه را بیمناک و ناگزیر از پناه بردن بیشتر به امریکا نمود

فرار به موریس برای جان به در بردن از تلافی زخم خوردگان

قزاق در دوران حاکمیت خویش و به دلیل استفاده از شیوه‌های زورمدارانه، دشمنان فراوان داشت. آنان خود را برای روز مبادا مهیا ساخته و درصدد ستاندن انتقام از وی بودند. به باور تحلیلگران یکی از عوامل خروج سریع رضاخان از کشور، در امان ماندن از تلافی دشمنان به ویژه اقوامی بود که بخش مهمی از آن‌ها کشته یا تخت قاپو شده بودند. همچنین پناه‌بردن به منطقه‌ای دور و آفریقایی نیز به همین منظور انجام پذیرفت

تیغ زدن شاهِ در حال مرگ در فاصله هر چند دقیقه یک بار!

چهار پادشاه آخر ایران، تماماً به دلیل فَقد پایگاه داخلی، به‌هنگام فرار و پناه گرفتن در خارج جان باختند. این امر به طور مساوی، بین دو سلطان آخر قجر و پهلوی تقسیم شد. در این میان، اما و با نظر به شرایط دو نمونه پایانی، وضعیت رضاخان و فرزندش تراژیک‌تر به نظر می‌رسید. آنان به شدت از جان خویش بیمناک و ایضاً از سوی حامیان سابق مورد بی‌اعتنایی بودند. در میان این دو، محمدرضا پهلوی وضعیت بدتری را تجربه کرد و به تجربه‌ای برای گریختگان به دامان انگلیس و امریکا مبدل شد