برچسب معیشت کارگران

حداقل دستمزد مصوب در ۱۴۰۵، انتهای اسفند ۱۴۰۴ در حالی به تصویب رسید که افزایش ۶۰ درصدی، بالاترین میزان افزایش در دهه‌های اخیر بود. با این همه شدت جهش‌های قیمتی و تورم در حدی بوده که خیلی زود اثرات این افزایش از بین رفت.

سقوط معیشتی طبقه کارگر از میانه دهه ۹۰ شمسی و با یارانه‌زدایی از اقتصاد و باز گذاشتن دست سودجویان برای بالا بردن قیمت‌ها و سودآوری از جیب مردم آغاز شد

امروز برای کارگران با این حقوق‌ها، نه خط فقر مطلق، بلکه خط بقای مطلق مطرح است. واقعیت این است که ما هر سال کاهش حداقل دستمزد را در شورای عالی کار تجربه می‌کنیم.

وقتی یک خانواده مجبور می‌شود میان خرید گوشت، پرداخت اجاره یا خرید دارو یکی را انتخاب کند، یعنی تعادل معیشتی از بین رفته است. در چنین شرایطی انتظار اینکه مزد تا پایان سال بدون تغییر باقی بماند، با واقعیت‌های اقتصادی سازگار نیست.

یک فعال کارگری گفت: در ماه‌های اخیر، افزایش قیمت دارو بسیار زیاد بوده است و کارگران در بحث درمان با مشکلات بسیار دست و پنجه می‌کنند. ما کارگران زیادی را سراغ داریم که برای درمان مراجعه می‌کنند، اما وقتی داروخانه قیمت نسخه را اعلام می‌کند، به دلیل قیمت‌های بالا، از گرفتن داروهای خود منصرف می‌شوند و لاجرم درمان را کنار می‌گذارند.

توقف موقت فعالیت برخی واحدهای تولیدی و افزایش فشارهای تورمی، دغدغه‌های شغلی و معیشتی کارگران را تشدید کرده است.

یک فعال کارگری گفت:‌ «در دوره جنگ، علاوه بر آنکه حق کارگر را ندادند، از شرایط فورس‌ماژور در موارد بسیاری به زیان کارگران استفاده کردند. یکی از مهم‌ترین مسائلی که در دوره جنگ پیش آمد، اخراج وسیع کارگران بود؛ مشخصاً اخراج کسانی که در دوره‌های قبل از جنگ نماینده کارگران بودند و فعالیت صنفی می‌کردند. خیلی از این نیروهای کلیدی را اخراج کردند.»