برچسب مریم رضایی

امروزه در دنیای اقتصاد به خوبی اثبات شده است بدون تخصص و مهارت، حضور در عرصه پر رقابت اقتصادی تداوم ندارد و مهمتر از همه اینکه بدون مهارت و تخصص های جدید نمی توان حرفی برای گفتن و امید به بقای کسب و کار داشت که در این میان به روز رسانی مهارت ها و آشنایی علوم و فنون است که بقای کسب و کار پایدار را تضمین خواهد کرد.

هوا گرم و سنگین است،سالن انتظار پر از صندلی‌های فلزی ، به‌زحمت جای نشستن پیدا می شود . بعضی‌ها ایستاده به دیوار تکیه داده اند .صورت‌های خسته، دست‌های پیچ‌خورده دور سینه ، پاهای بی‌قرار و زمزمه‌های بی‌صبرانه از هر سو به گوش می‌رسید.

هوا سنگین بود و پلک‌هایم سنگین‌تر. دنیا پشت شیشه ماشین تار شده بود، گویی پرده‌ای از ابریشم خاکستری بر روی همه چیز کشیده شده بود. چراغ‌های خیابان به ستاره‌های درخشانی تبدیل شده بودند که در دور دست سوسو می زد و لحظه ای بعد محو می‌شدند. سرم را تکان می‌دادم، با خود می‌جنگیدم ،تلاش می کردم تا بیدار بمانم. افکارم تکه تکه و بریده بریده بود. فرمان زیر دستانم بی‌وزن و بی‌حس شد، گویی تنها یک اتصال مبهم و لرزان بین من و جاده برقرار بود.

شمارش معکوس برای بازگشایی مدارس آغاز شده است ، دانش‌آموزان کمتر از 20 روز دیگر راهی مدارس می‌شوند ،  اما این روزها، در کنار شوق کودکانه برای آغاز مدرسه ها، سایۀ سنگین نگرانی بر چهره بسیاری از خانواده‌ها نشسته است. بازار لوازم التحریر، که زمانی دنیایی رنگارنگ و پر از آرزوهای کوچک بود، امروز به میدانی برای محاسبات سخت و دل‌گیری‌های مالی تبدیل شده است.

هوا گرم و نفس گیر بود، مطبی که برای نهایت ده نفر طراحی شده، اما حالا میزبان بیش از بیست نفر است،  صندلی ها تماماً پر هستند و چند نفری به دیوار تکیه داده اند . زمزمه های بی صبری، سرفه های خشک و گریه های مبهم یک کودک، سمفونی ناموزون این انتظار اجباری را ساخته است.

دومین جمعه از مهرماه هر سال، نقطه‌ای برجسته در تقویم آیینی  مشهد اردهال است. مسیری طولانی از شهرها و روستاهای اطراف، همه به سوی نقطه‌ای واحد در دل کوه‌های مرکزی روانه می‌شوند، مشهد اردهال. این نام، که ترکیبی از «مشهد» به معنای محل شهادت و «اردهال» که ریشه‌ای کهن دارد، نه تنها یادآور آرامگاه یکی از عرفای بزرگ، سلطان علی بن محمد باقر (ع) است، بلکه صحنه‌گردان یکی از آیین‌های مذهبی ، یعنی مراسم «قالیشویی» است.

در جامعه‌ای که تصویر فردی بیش از پیش بر هویت و تعاملات اجتماعی سایه افکنده است، آیینه می‌تواند تبدیل به دوستی خوشایند یا دشمنی تلخ شود. پدیده جراحی زیبایی در ایران از مرز یک انتخاب پزشکی ساده گذر کرده و به جریانی اجتماعی-فرهنگی تبدیل شده است که ریشه در عمیق‌ترین احساسات فردی و فشارهای جمعی دارد.