هوا گرم و نفس گیر بود، مطبی که برای نهایت ده نفر طراحی شده، اما حالا میزبان بیش از بیست نفر است، صندلی ها تماماً پر هستند و چند نفری به دیوار تکیه داده اند . زمزمه های بی صبری، سرفه های خشک و گریه های مبهم یک کودک، سمفونی ناموزون این انتظار اجباری را ساخته است.