در عمل، به نظر میرسد دولت بایدن احساس کرده که توافق با ایران ارزش معافیت تحریمهای بیسابقه علیه مسکو را دارد و مسکو نیز به این نتیجه رسیده است که یک مانع میتواند بر اتحاد حیاتی آن با نظام ایران تأثیر بگذارد.
اگرچه ماهیت توقف کنونی در مذاکرات وین عمدتاً از جنس سیاسی است تا فنی، اما به نظر میرسد بعد از جنگ اوکراین روسیه با مانور روی نقش فنی خود در احیای برجام مانند همکاری با جمهوری اسلامی ایران در نیروگاه اتمی بوشهر، فردو و همچنین تحویل اورانیم غنی شده بالاتر از ۳.۶۷ و تبدیل آن به کیک زرد عملاً سعی دارد منافع سیاسی خود را با هدف موازنه سازی در برابر اروپاییها و آمریکا در بطن مذاکرات وین پی بگیرد.
به نظر میرسد «صبر استراتژیک»، «صبر سیاسی»، «صبر دیپلماتیک» و نظایر این صبرهای مورد نظر مقامات کشوری اکنون در برابر لبریزی «کاسه صبر ملت» در حوزه اقتصادی و معیشتی به دلیل تحمل سیاست فشار حداکثری و تحریمها قرار گرفته است.
با توجه به چراغ سبز همزمان تهران و واشنگتن به آتشبس در یمن، آنهم در بزنگاه توقف مذاکرات وین میتوان روی تأثیرات این توافق بر روند مذاکرات احیای برجام تمرکز کرد.
برخی کارشناسان معتقدند از آنجایی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تحت تحریمهای دیگر ایالات متحده باقی خواهد ماند، حذف آن از فهرست تروریستی امتیاز بزرگی از سوی دولت بایدن به تهران محسوب نمیشود.
اگر چه برخی از تحلیلگران این واکنش تند کنگره را متاثر از انتخابات میاندورهای نوامبر (آبان) میدانند، ولی به موازات تشدید مخالفت کنگره شاهد تغییر موضع دولت بایدن در قبال مذاکرات نیز هستیم. در این رابطه علاوه بر متهم کردن تهران در توقف مذاکرات از سوی جین ساکی، سخنگوی کاخ سفید و ند پرایس، سخنگوی دستگاه سیاست خارجی ایالات متحده، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا هم نسبت به آینده مذاکرات چندان خوشبین نیست.