برچسب محمودرضا بیضایی

نام مستعار «حسین نصرتی» را برای خود انتخاب کرد. نامی که به گفته خودش برگرفته از ندای «هل من ناصر ینصرنی» مولایش حسین بن علی (ع) و کنایه از لبیک به این ندا بود.

چون زلزله‌زده‌ها به کمک احتیاج داشتند و نباید این کمک به تاخیر می‌افتاد، نتوانستم صبر کنیم و پتو‌ها را بی‌خبر بردم و تحویل داد.

یادم هست بار اولی که رفت و بعد از دعا به خانه برگشت حسابی اشک ریخته بود.

این طوری کسر خواب پیدا می‌کنی و صبح توی مدرسه چرت می‌زنی. ضمنا تو هنوز به تکلیف نرسیده‌ای و نماز یومیه بهت واجب نیست، چه برسد به نماز شب!

محمودرضا از مریدان آیت‌الله سید ابوالحسن مولانا بود. مرحوم آیت‌الله مولانا ظهرها در مسجد «استاد شاگرد» در خیابان فردوسی تبریز اقامه نماز می‌کرد.

طلاعاتش هم درباره لیگ آمریکا خوب بود و اخبار آن را علاوه بر تلویزیون، گاهی از طریق نشریه‌های ورزشی هم دنبال می‌کرد. عکس این مسابقه‌ها را از مجله ورزشی می‌برید و نگه می‌داشت. مدتی هم پوستری از مایکل جردن به دیوار اتاقش بود.

دو نفر از شهدای جنگ تحمیلی را برای جمع‌آوری خاطراتشان انتخاب کرده بود. یکی‌شان دانش‌آموز شهید عبدالمجید شریف‌زاده بود و دیگری شهید احد مقیمی، بی‌سیمچی شهید باکری که در کربلای 5 شهید شد.

یک روز کلاس کنکور را پیچانده و با بچه‌های پایگاه رفته بود اردو. عصری که برگشت، انگشت شستش باندپیچی شده بود.