برچسب محمودرضا بیضایی

توپ را برداشت زد زیربغلش و گفت: «این دریبل مال زین‌الدین زیدان بود!» بعد گفت: «زیدان دو سه تا حرکت دیگر هم دارد» و گفت بایستم تا نشانم بدهد. سه تا تکنیک عجیب و غریب زد که من واقعا نتوانستم کاری بکنم

اگر رزمندگان مقاومت، علیه صهیونیست‌ها عملیات استشهادی انجام می‌دهند، این روش از عملیات شهادت‌طلبانه شهید حسین فهمیده در ایران الگوبرداری کرده‌اند.

یادم هست یک بار که خیلی سخت گرفتم و تا صبح با او بحث کردم، خیلی قاطع به من گفت: «من پشت میز بروم می‌میرم!».

گفتم: «ول کن! آخر شبی گوشت برای چه می‌خری؟ یک چیزی می‌خوریم حالا!» گفت: «نمی‌شود،‌ من بخور هستم باید کباب بخورم!».

محمودرضا شکسته بود خودش را و به راحتی می‌شکست خودش را. آن‌قدر تمرین کرده بود که خودشکنی برایش آسان شده بود.

هر وقت پول لازم داشتم اگر هیچ طوری جور نمی‌شد، به محمودرضا زنگ می‌زدم و جور می‌شد. این طور نبود البته که همیشه پول داشته باشد، اما با این همه نمی‌گفت «ندارم» همیشه می‌گفت «جور می‌شه، یه شماره کارت بده».

به قول خودمان، توی کار اهل دو دَر کردن نبود. کارش را واقعا دوست داشت.

هیچ وقت «التماس دعا» نمی‌گفت. یادم نمی‌آید این لفظ را از او شنیده باشم. هیچ وقت «قبول باشه» هم از او نشنیدم.