برچسب محمد باقر قالیباف

سیاست ساحت خوش‌آمد و بدآمد نیست. اگرچه بسیار دشوار است آدمی یک‌سره از مهر و کین تهی باشد اما برای کسی که در عالم سیاست می‌خواهد اظهار نظر کند شرط اول قدم آن است که قصد و غرض شخصی را کنار بگذارد. یادم هست در گفت‌وگویی از عباس عبدی شنیدم که می‌گفت: «من مدافع برنامه یک سیاستمدارم و نه مدافع شخص او و اگر ببینم یک برنامه قابل‌قبول در حال اجراست از آن دفاع می‌کنم،‌ برایم فرقی نمی‌کند مجری آن‌برنامه رئیسی باشد یا روحانی». البته کم نبوده‌اند اصلاح‌طلبان بی‌مایه‌ای که وقتی دیدند احمدی‌نژاد دارد طرح رفتن خانم‌ها به ورزشگاه‌ها را پیگیری می‌کند همه توانشان را به کار گرفتند تا چنین اتفاقی به‌نام رئیس‌دولت نهم و دهم رقم نخورد. از آن طرف هم کم نبوده‌اند اصولگرایان نامنصفی که بام تا شام دعوی اخلاق و دین‌مداری داشتند اما در مقابل سیل تهمت‌ها و دشنام‌هایی که به رقبای سیاسی‌شان داده می‌شد دم برنمی‌آوردند.

شاید در آن‌موقع عدمِ همراهی این‌ها با دیگر نمایندگان گواهی بود بر اصولگرایی‌شان. اما حالا، یعنی وقتی که صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها کمر به نابودی ایران و ایرانی بسته‌اند این حرکات بچه‌گانه یک معنا بیش‌تر نمی‌دهد و آن‌هم این‌که این چند نمایندۀ خارج‌آهنگ نه تنها ذره‌ای درک سیاسی بلکه هیچ فهمی هم از ایران و ایرانی بودن ندارند. مگر می‌شود تا این اندازه خصومت‌های سیاسی و جناحی را در تصمیماتِ کلانِ کشور دخالت داد؟

قطعا در میانِ سلبریتی جماعت، آدم درست و حسابی هم یافت می‌شود اما در این‌جا مراد از سلبریتی آدم‌های مشهوری هستند که به صرفِ شهرتشان به خودشان اجازه می‌دهند در هر حوزه‌ای اظهار نظر کنند بی‌آن‌که صلاحیتِ اظهارِ نظر در آن حوزه را داشته باشند. آدم‌هایی که سخنانشان اغلب پایه و مایه‌ای ندارد و بیش از آن‌که سودایِ حقیقت را داشته باشند به فکرِ خوش‌آمدِ مخاطبِ موردِ نظرشان هستند. البته آن نوشتۀ سراسر  انتقادی با یک دریغایِ بلند همراه بود برای مردی که می‌توانست سرمایه‌ای برای این روزگارِ تهی از تفکر باشد. بگذریم. گفتم که عهد کرده بودم...تا این که چشمم به آخرین شاهکار جناب دکتر روشن شد:«من در زمینۀ دیپلماسی به بچه‌هایِ میدان بسیار بیشتر اعتماد دارم تا دستگاه دیپلماسی غرب‌زده و غرب‌گرا». از همین «من» شروع می‌کنیم. امکان ندارد عبدالکریمی در گفت و گویی یا مناظره‌ای چند دقیقه حرف بزند و هفت- هشت- ده باری کلمه «من» را به کار نبرد. منِ عبدالکریمی می‌گویم... منِ عبدالکریمی می‌ایستم... من روشنفکران را نمی‌بخشم...مردمِ من...من معتقدم...آن‌هایی که به منِ عبدالکریمی...همۀ حرفِ عبدالکریمی...من با همۀ آن‌هایی که...