مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
درگیری در فوتبال ایران دیگر تصادف نیست، بلکه فرآیندی نهادینهشده است. انگار هر بازی قرار است جایی برای تسویه حسابهای شخصی، یا فریادهای فراگوشی یا بهانهای برای فراموشی مرزهای اخلاق باشد.
تیمهای فوتبال باشگاهی ایران که معمولاً شاکله تیم ملی را تشکیل میدهند، جملگی از میانگین سنی بالا در فصل جاری، رنج میبرند. فوتبالمان با این مشکل بزرگ دست و پنجه نرم میکند، چون پشتوانهسازی صورت نگرفته است.
فضای مسموم و پرتنش این روزهای فوتبال ایران به خصوص آنچه روی سکوهای ورزشگاهها شاهد هستیم، چیزی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت؛ عادی شدن شعارها و الفاظ زشت، اندک لذت باقی مانده در فوتبال را هم از بین برده است.
کاهش سهمیه تیمهای فوتبال مردان در المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس صدای ژاپنیها را در آورد و رئیس فدراسیون فوتبال این کشور، تصمیم IOC را زیر سؤال برد.
وسوسه سرمربیگری دو تیم بزرگ پایتخت یعنی استقلال و پرسپولیس، چیزی نیست که به سادگی بتوان از کنار آن گذشت؛ آن هم در فوتبالی که تعدادی از مربیانش برای باقی مانده در چرخه لیگ، به هر ریسمانی چنگ میزنند.
مدتی است جواد خیابانی حضور کمتری در برنامههای فوتبالی تلویزیون دارد و حتی نسبت به گذشته، گزارش مسابقات کمتری را برعهده داشته است. او درباره دلیل این موضوع توضیحاتی ارائه داد.
نقلوانتقالات باشگاهی ایران شروع نشده، دلالها به شدت این بازار را داغ کردهاند و بازیکنان نه چندان با کیفیت خود را به قیمت بازیکنان بینالمللی پیشنهاد میدهند.
تمام امور فرهنگی فدراسیون به چند مورد کلیشهای همچون اعلام یک دقیقه سکوت قبل از بازیهای یک هفته از مسابقات به دلیل فلان واقعه تلخ و متأثر کننده یا تدارک و تهیه چند بنر و پارچه نوشته برای مناسبتهای خاص، محدود و خلاصه شده است.