کریم باقری و مجتبی جباری جزو نمونههای کم نظیر فوتبال ایران هستند که سعی کردهاند از موقعیت و محبوب خود سؤاستفاده نکنند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، فوتبال ایران پر از رخدادهایی است که همه آنها هم وجه منفی و حاشیهای ندارند. در واقع در میان تمام هیاهوی موجود، اتفاقاتی هم هست که در نوع خود وجدآور است و خوشایند. شاید به زعم برخی برای یافتن چنین مواردی باید ذرهبین دست گرفت، اما هرچه باشد، مهم این است که نباید به سادگی از کنار برخی اتفاقات گذشت.
در روزگاری که بعضی مربیان برای باقی ماندن در چرخه فوتبال و حضور در کانون توجهات، حاضر هستند پا را از مسائل فنی و اخلاقی فراتر بگذارند و به هر ریسمانی چنگ میزنند، چهرههایی وجود دارند که به رغم مهیا بودن شرایط و حتی پهن کردن فرش قرمز مقابلشان، باز هم حاضر نیستند به وضعیتی تن دهند که خودشان میدانند با متر و معیار درست و اصولی، همخوانی ندارد.
آنچه اهمیت افزونتری دارد، اینکه به نیمکتهای پرزرق و برق سرخابیهای پایتخت، پشت کنی و تمام وسوسهها را نادیده بگیری. این همان نقطهای است که چند ماه پیش کریم باقری و در شرایط فعلی مجتبی جباری، در آن قرار دارند. کریم باقری که جزو چهرههای محبوب تاریخ باشگاه پرسپولیس مقهرمانی در جام حذفی حرکت کنیم و اینکه برای من چه سرنوشتی رخ میدهد اهمیتی ندارد. حواسمان باید به قهرمانی در جام حذفی باشد نه چیز دیگری.»
شماره ۸ سابق و محبوب استقلال در واکنش به تشویقهای هواداران در بازی اخیر گفته: «باید از تک تک هواداران تشکر کنم. همیشه به من لطف داشتند. چه زمانی که بازی میکردم و چه زمانی که بیرون گود بودم. آنها همیشه به من محبت داشتند و جا دارد از همه آنها که آن شب آمدند و ما را حمایت کردند تشکر کنم. بازی با پیکان شب بسیار خاطرهانگیزی شد.»
کریم باقری و مجتبی جباری، رهبران ارکستری در فوتبال ایران هستند که صدای آن گوشخراش نیست. چهرههای محبوبی که حاضر نیستند هر آنچه اندوختهاند و سالها برایش زحمت کشیده و صبوری کردهاند را با تصمیمی احساسی، خراب کنند و از دست بدهند؛ آهنگ «۶ و ۸» محبوب دو باشگاه پرسپولیس و استقلال، ریتم خوبی دارد.