مهدی ملکی – یک پرسش ساده از فدراسیون فوتبال؛ کمیته و دپارتمان مسئولیتهای اجتماعی یا مشاور فرهنگی دقیقاً چه کاری انجام میدهند که بیاخلاقی در فوتبالمان طی چند سال اخیر، به خصوص فصل جاری، اوج گرفته است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، مدتهاست شاهد بلند شدن صدای اعتراض اهالی فوتبال هستیم، ماهها و بلکه سالهاست بایدها و نبایدهای زیادی مطرح میشود، اما در عمل وضعیت به شکل دیگری پیش میرود. حالا کار به جایی رسیده که هیچ منطقهای امن و ایمن از بداخلاقیها نیست؛ روی سکوها، داخل زمین، لب خط، راهروهای ورزشگاهها، اطراف رختکن، خلاصه که هیچ جایی نشانی از تلاش برای فرهنگسازی و تلطیف فضا وجود ندارد، هیچ اثر ملموسی از تلاش فدراسیون و بخشهای مربوطه رویت نمیشود و از همه اینها بدتر، انگار عزمی هم وجود ندارد.
عجیب است که تا دلتان بخواهد برای این موضوع نشانه و دلیل وجود دارد؛ از جمله اینکه درآمدزایی از رکن قضایی فوتبال جزو ردیف بودجه فدراسیون فوتبال است و برای آن عدد و رقم مشخصی تعریف و در نظر گرفته شده. در سال مالی گذشته رقم ۵۹ میلیارد تومان درآمد پیشبینی و محقق شد و برای سال مالی جاری که به روزهای پایانی فصل فوتبالی آن هم میرسیم، ۷۰ میلیارد تومان درآمد پیشبینی شده است.
صحبت از فوتبالی است که در آنلیگ را اینگونه برگزار کنیم، باید این شرایط را اصلاح کنیم.»
آیا جز این است که تمام امور فرهنگی فدراسیون به چند مورد کلیشهای همچون اعلام یک دقیقه سکوت قبل از بازیهای یک هفته از مسابقات به دلیل فلان واقعه تلخ و متأثرکننده یا تدارک و تهیه چند بنر و پارچهنوشته برای مناسبتهای خاص، محدود و خلاصه شده است. شگفتانگیز اینکه در یک مجموعه، کلی آدم با پیشوند دکتر و مهندس، دور هم جمع شدهاند، اما گویا تمام هنرشان به ماستمالی کردن قضایا مربوط میشود. فدراسیونی که نشان داده مهارت خاصی در ندیدن و نشنیدن بخش عمدهای از این دردها دارد؛ آنهایی در این زمینه مدرک فوقدکترا دارند! گاهی مجموعه حرفها، ادعاها و رفتارها بهگونهای است که تصور میشود در حال تماشای یک فیلم در ژانر «کمدی سیاه» هستیم و همگی دورهم جمع شدهایم و به دردهای فوتبالمان میخندیم.