برچسب فلسفه

آیا خدا با ما سرناسازگاری دارد؟/ تیم ملی فوتبال؛ تقدیر مظلومیت با اقتدار/ خدا می خواهد به شایستگی های خودمان متکی باشیم

۱۲ تیر ۱۴۰۵ – ۱۶:۰۱ گروه اندیشه: دکتر حمیدرضا شریعتمداری دانشیار گروه شیعه‌شناسی دانشگاه ادیان و مذاهب در مقاله ای که در صفحه اندیشه روزنامه ایران نوشته، به این سوال پاسخ می دهد که چرا همه دعاها به پیروزی نمی رسند؟…

خطاهای بزرگ اندیشمندان از هابسبام، برشت تا فوکو

 گروه اندیشه: دکتر یدالله کریمی پور، در کانال خود مطلبی نوشته در باره اندیشمندانی که جباریت چپ جهانی را در برابر راست جهانی نادیده گرفته اند. او در این باره که روشنفکران در جهان جنگ سرد، جهان را در دوگانه سوسیالیست (خیر) و سرمایه داری (شر) می دیدند، انتقادهای درستی را مطرح می کند. با این وجود او نیز در دام این دوگانه می افتد و در برابر ترسیم انتقادات با مصادیق درست علیه روشنفکران، قادر نیست ماهیت امپریالیسمی را که باعث ترس آنان شده ترسیم کند. برای مثال، این که نظریه غایت انگارانه دولت و به تبع آن ارزش های مدرنیته، چگونه حق خود می داند کشورهای جهان سوم را با برنامه ها وفشارهای مختلف بر اساس نظریه مرکز پیرامون شیلز تابع خود کنند و این موضوع خود به چه جنایت هایی منتهی می شود، نادیده می گیرد. همچنین در برابر  کریمی پور با طرح این بحث که این روشنکفران در دانشگاه ها و کافه های پاریس و نیویورک، زیست کردند و هرگز زندگی را تحت نظر کا گ ب تجربه نکرند، فراموش می کند که از جمله  زیست و زندگی مردم ایران بعد از کودتای ۲۸ مرداد توسط آمریکا و انگلیس و شکل گیری ساواک و حمایت سیا  از آن دارای چه کیفیت و کمیتی بوده است؟ این یادداشت را در ادامه می خوانید:

ماکیاولی آموزگار شر یا وطن پرست و دانشمند

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، معرفی کنندگان کتاب تاملاتی در باب ماکیاولی نوشته اند: تفسیر پیشاآکادمیک یا به بیانی خام‌دستانه‌ از این مضامین، ماکیاولی را در جایگاه آموزگار شرّ می‌نشاند؛ اما این تفسیر در پرتوی تفسیر آکادمیک و استادانه‌ی عصر ما، از مٌد افتاده تلقی می‌شود.

اپوزیسیون؛ فرار به سنگر انکار در باره وداع بزرگ قرن / سقوط اپوزیسیون به چاه خودشیفتگی تحلیلی / وقتی آرزوها جای واقعیت را می گیرند

گروه اندیشه: دکتر سهند ایرانمهر در مطلب حاضر منتشر شده در کانال تلگرامی اش، به کالبدشکافی یکی از مهلک‌ترین خطاهای شناختی و استراتژیک در بدنه اپوزیسیون ایرانی می‌پردازد: «سیاست‌زدایی از پدیده‌های عینی و عشقبازی با آرزوهای ذهنی». نویسنده با تمرکز بر واکنش مخالفان به پدیده‌های بزرگی چون مراسم تشییع آیت‌الله خامنه‌ای در سال ۲۰۲۶، استدلال می‌کند که جریان‌های مخالف به جای تحلیلِ واقع‌بینانه این رخداد به مثابه یک «واقعیت اجتماعی» پیچیده، آن را به انگیزه‌های تقلیل‌گرایانه‌ای چون اجبار، توزیع غذا یا جعل آماری نسبت می‌دهند. این رویکرد انکاری، ناشی از صلب بودن وفاداری به روایتی قدیمی است که جامعه ایران را توده‌ای یکدست، کاملاً غیرمذهبی و صرفاً منتظر فروپاشی فرض می‌کند؛ فرضیه‌ای که هر بار با رفتار عینی و چندلایه جامعه نقض می‌شود، به جای بازبینی فرضیه، خودِ مردم متهم به نافرمانی از تئوری می‌شوند. ایرانمهر با طرح مفهوم فقدان «نظریه جامعه»، تبیین می‌کند که اپوزیسیون اگرچه درباره حکومت ایده‌پردازی کرده، اما لایه‌های توامان وفاداری، دین‌داری، سنت، عقلانیت و محاسبات امنیتی مردم را درک نکرده است. نویسنده با اشاره به فرسودگی الگوهای تکراری مانند «این هفته تمومه»، هشدار می‌دهد که این انسداد و پناه گرفتن در سنگر انکار واقعیت، برای یک جریان مدعیِ آلترناتیو، یک خطای وجودی است که سرمایه فهم جامعه را نابود کرده و سیاست واقعی را به نق‌زدن‌های رسانه‌ای و هزینه‌تراشی بی‌حاصل برای مردم تقلیل می‌دهد. این مطلب را در ادامه می خوانید:

تناقض سوسیالیست‌ها؛ چگونه افزایش هزینه‌کرد دولت به نفع ثروتمندان تمام می‌شود/ سرمایه‌داری رانتی در پوشش سوسیالیسم؛ مخارج دولت ثروتمندان را فربه کرد

گروه اندیشه: دکتر محمدرضا دادگستر، در کانال تلگرامی خود یادداشتی را از وال استریت ژورنال خلاصه و ترجمه کرده است. این یادداشت که به قلم ویوک رامسوامی نوشته شده، با نقد گفتمان سوسیالیستی دموکرات‌ها، استدلال می‌کند که مخارج عظیم تریلیون دلاری و سیاست‌های پولی انبساطی دولت آمریکا، برخلاف شعارهای عدالت‌خواهانه، عامل اصلی جهش بی‌سابقه نابرابری و شکاف ثروت بوده است؛ چرا که این پول‌های تزریقی با رونق کاذب بازار دارایی‌ها، ثروت یک درصدِ بالا را به‌شدت افزایش داد و هزینه‌های سنگین آن را در قالب تورم کمرشکن و کاهش دستمزدهای واقعی، به طبقات کارگر و متوسط تحمیل کرد. این یادداشت را در ادامه می خوانید: 

‌اتفاقی که به زندگی معنا می‌دهد حتی اگر بعدش را قبول نداشته باشی/زندگی جاودان باعث احساس پوچی می‌شود

جان کلام کتاب «مرگ» نوشته جفری اسکار فیلسوف انگلیسی که به زندگی پس از مرگ اعتقادی ندارد، این است که وجود اتفاقی به‌نام مرگ به زندگی انسان معنا می‌دهد و می‌توان آن را به چشم یک‌فرصت دید.

بزدل‌ها چندبار می‌میرند، دلیرمرد یک‌بار!/خوبی مراسم کفن و دفن

نویسنده کتاب «مرگ» می‌گوید هدف از بردباری در مقابل مرگ، شکست‌دادن آن نیست بلکه حفظ شان انسان در مقام کنشگری حاکم بر سرنوشت خود است و همان‌طور که در تراژدی ژولیوس سزار آمده، بزدل‌ها چندبار می‌میرند و دلیرمرد یک‌بار!