برچسب فرهنگ ایرانی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، میثم مهدیار، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی: یکی از مهمترین وجوه اشتراک فلسفه تاریخی ایران باستان و شیعه برجسته بودن مفهوم کین‌خواهی و انتقام‌خواهی خون صالحان است. در شاهنامه جنگ‌های ایران و توران و اساسا داستان‌های پهلوانی شاهنامه از کین‌خواهی خون ایرج شروع می‌شود و با کین‌خواهی خون سیاوش به اوج می‌رسد و به مرگ و مجازات افراسیاب و تورانیان منجر می‌شود و در نهایت دوره جدیدی در تاریخ کیانی و دوره پهلوانی ایران شروع می‌شود.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، هزاران سال است که «تمدن» و «فرهنگ»، همچون دو بال فرشته‌گون، جوامع بشری را از ذهن غبار نشسته و شانه‌زده به نسیانِ روزمرگی به آسمان معنا و هویت پرواز می‌دهند. «فرهنگ» آن حقیقت نرم، ‌وزین و نفوذناپذیر، نه تنها آینه‌ای برای بازتاب «هویت جمعی»، بلکه نگارخانه‌ای است که در آن، نقاشی‌های هزاره‌ای از باورها، آیین‌ها، هنرها و دانش‌های یک قوم، به تماشا گذاشته می‌شود.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در میان آثار ایرانی که امروز در موزه‌های بزرگ جهان نگهداری می‌شوند، کمتر هنری را می‌توان یافت که به اندازه کاشی‌ها و سفال‌های زرین‌فام، هم از نظر زیبایی و هم از نظر فناوری ساخت، مورد توجه پژوهشگران تاریخ هنر قرار گرفته باشد. این آثار که امروز در ویترین موزه‌هایی چون برلین، لوور، بریتانیا، متروپولیتن نیویورک و ویکتوریا و آلبرت لندن دیده می‌شوند، تنها قطعاتی از سفال یا کاشی نیستند، بلکه اسنادی از دانشی پیچیده‌اند که صنعتگران ایرانی در قرون ششم تا هشتم هجری قمری به آن دست یافته بودند؛ دانشی که نتیجه آن خلق سطحی درخشان و فلزی روی سفال بود؛ سطحی که حتی امروزه نیز بسیاری از بینندگان را به این پرسش وامی‌دارد که چگونه هنرمندان ایرانی، بدون تجهیزات مدرن، چنین جلوه‌ای را بر خاک و لعاب پدید آورده‌اند.  

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دل‌آرا ودودی -  انیمیشن «شمشیر و اندوه» به کارگردانی عماد رحمانی و مهرداد محرابی، این روزها به عنوان یکی از آثار عاشورایی سینمای ایران روی پرده سینماهاست؛ اثری که با بهره‌گیری از فناوری MetaHuman و روایتی متفاوت از سال‌های منتهی به واقعه کربلا، داستان جوانی ایرانی به نام «کارن» را دنبال می‌کند؛ شخصیتی که در مسیر زندگی خود از رنج و فقدان عبور می‌کند و سرانجام به کاروان امام حسین (ع) می‌پیوندد.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، هر جا که روایت‌ها تاریک شده‌اند، مردم این سرزمین راهشان را با استعاره روشن کرده‌اند؛ با آتش، با خورشید، با نوری که در جان آدمی می‌تابد. برای همین، وقتی خبر رفتن یک چهره بزرگ می‌رسد، نخستین چیزی که در ذهن ایرانی شکل می‌گیرد، تصویر یک غروب است؛ غروبی که نمی‌دانی چقدر باید طول بکشد و چه زمانی به طلوع بعدی می‌رسد.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، نوروز یکی از مجبوب‌ترین جشن‌ های ایران باستان است که همچنان به قوت قبل برگزار می‌شود. در واقع مردم به مناسبت نو شدن طبیعت، ۱۲ روز آغازین بهار را به شادمانی می‌گذارنند. این جشن باستانی میراث فرهنگی و معنوی بشر به شمار می‌رود و به همین خاطر با عنوان «روز بین‌المللی نوروز» در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به ثبت رسیده است. مردم اولین روز بهار سفره هفت سین پهن می‌کنند و در پایان این ۱۲ روز، یعنی روز ۱۳ فروردین، برای بزرگداشت طبیعت به دامان طبیعت می‌روند؛ البته برخی نیز معتقد هستند که ۱۳ فروردین روز نحسی است و برای رفع این نحسی، باید به طبیعت پناه ببرند.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، روزی روزگاری معماری ایرانی بر پایه «پرده داری» بنا می شد؛ از آن پرده های در ورودی که نمی گذاشت چشم نامحرم به درون خانه بیفتد تا تقسیم بندی اندرونی و بیرونی که خط قرمز حریم خانواده را مشخص می کرد. اما امروز، مرز میان «خودی» و «غریبه» با یک کلیک ساده از میان برداشته شده و جزئی ترین لحظات زندگی زناشویی، به «محتوایی» برای نمایش عمومی تبدیل شده است.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کتاب «طرح‌ها و نقوش لباس‌ها و بافته‌های ساسانی» نوشته محمدرضا ریاضی، یکی از پژوهش‌های ارزشمندی است که به تحلیل ژرف هنر نساجی در عصر ساسانی می‌پردازد.