برچسب غرب

تجربه رفتار غرب در قبال تحولات غرب آسیا نشان می‌دهد که مفاهیمی چون تروریسم، خشونت و حقوق بشر نه بر پایه اصول ثابت، بلکه بر اساس منافع سیاسی تعریف می‌شوند؛ جایی که یک کنش واحد بسته به میزان همسویی با سیاست‌های بلوک غرب، یا «جنایت تروریستی» خوانده می‌شود یا «اقدامی مشروع»، و همین استاندارد دوگانه، اعتبار ادعاهای اخلاقی غرب را به چالش کشیده است.

هم‌زمان با تلاش آشکار آمریکا و برخی کشورهای غربی برای سوق دادن اعتراضات اجتماعی در ایران به سمت اغتشاش و ناامنی، وزارت امور خارجه با ترسیم خط قرمز «مذاکره زیر فشار»، پیام روشنی به طرف‌های خارجی مخابره کرد: ثبات داخلی و حاکمیت ملی، ابزار چانه‌زنی سیاسی نخواهد شد.

رد قاطع درخواست رضا پهلوی برای سخنرانی در پارلمان اروپا، آن هم با اختلاف معنادار آرا، در کنار نادیده‌گرفته‌شدن او از سوی دونالد ترامپ در روزهای اخیر، بار دیگر نشان داد پروژه‌ای که غرب سال‌ها تلاش کرد از آن به‌عنوان ابزار فشار سیاسی استفاده کند، به بن‌بست رسیده است؛ بن‌بستی که «مهره سوخته» پهلوی را از یک گزینه تبلیغاتی به عروسک خیمه‌شب‌بازی بی‌کاربرد تبدیل کرده است.

نشست اخیر شورای به‌اصطلاح حقوق بشر سازمان ملل متحد درباره ایران، بار دیگر پرده از رویکردی گزینشی و سیاسی برداشت؛ شورایی که در برابر تروریسم سازمان‌یافته‌ای که جان هزاران شهروند ایرانی را گرفت و با حمایت مستقیم و غیرمستقیم آمریکا، غرب و رژیم صهیونیستی شکل گرفت سکوت اختیار کرد، اما همزمان با نادیده گرفتن نقش محرکان خشونت و بی‌توجهی به فجایع انسانی در غزه، یمن، لبنان، سوریه و عراق، در مسیری هم‌راستا با منافع غربی، ایران را هدف اتهام‌زنی‌های یک‌جانبه قرار داد.

شورای حقوق بشر سازمان ملل با برخورد سیاسی علیه ایران و بی‌عملی کامل در برابر جنایات رژیم صهیونیستی، عملاً نشان داده که حقوق بشر در نگاه غرب، مفهومی انتخابی و ابزاری است، نه یک اصل جهانی.

با گذشت سال‌ها از اجرای سیاست فشار حداکثری علیه ایران، شواهد میدانی و حتی ارزیابی‌های محافل امنیتی نزدیک به آمریکا و رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که این راهبرد نه‌تنها به تغییر معادلات داخلی ایران منجر نشده، بلکه واشنگتن را در وضعیتی از بن‌بست راهبردی قرار داده است.