به گزارش خبرگزاری آنا، تصویب قطعنامه ضدایرانی در شورای حقوق بشر سازمان ملل، نه یک اتفاق تازه است و نه رویدادی غیرمنتظره؛ بلکه تکرار یک سناریوی فرسوده و از پیشنوشتهشده است که سالهاست با کارگردانی غرب و بازیگری نهادهای بهاصطلاح حقوق بشری اجرا میشود. سناریویی که در آن، حقیقت قربانی مصلحت سیاسی میشود و حقوق بشر به ابزاری برای فشار، تهدید و باجخواهی بدل شده است.
شورای حقوق بشر از نهاد نظارتی تا اتاق عملیات سیاسی
شورای حقوق بشر سازمان ملل، دستکم در یک دهه اخیر، بیش از آنکه نهادی برای حمایت از انسانها باشد، به اتاق عملیات سیاسی قدرتهای غربی شباهت پیدا کرده است. قطعنامه اخیر علیه جمهوری اسلامی نیز دقیقاً در همین چارچوب قابل فهم است؛ قطعنامهای شتابزده، جانبدارانه و مبتنی بر روایتهایی که نه جامعاند و نه بیطرف.
