مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شهید مرتضی مطهری(ره) یکی از چهرههای برجسته عرصههای دینی، فلسفی و فرهنگی به شمار میرود. وی علاوه بر عنوان روحانی شیعه، به عنوان استاد برجسته فلسفه اسلامی، علم کلام و تفسیر قرآن شناخته میشد. همچنین، نقش مؤثری در تدوین اندیشههای نهادینهکننده نظام جمهوری اسلامی ایران داشت و عضو هیئت مؤلفه اسلامی بود.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بهاءالدین محمد بن عزالدین حسین عاملی، متخلص به شیخ بهایی عالم بزرگ جهان اسلام در ۹۲۵ خورشیدی چشم به جهان گشود و در ۱۰ سالگی به همراه عزالدین حسین عاملی پدر خویش و از بزرگان و علمای شام راهی ایران زادگاه پیشینیان خود شد. آنان قزوین مرکز دانشمندان شیعه را برای اقامت برگزیدند و در آنجا شیخ بهایی به دلیل هوش و ذکاوت بالا، مورد توجه همگان قرار گرفت و از محضر استادانی همچون «عزالدین حسین عاملی، عبدالله بن شهابالدین حسین یزدی، مولانا افضل قاینی، حکیم عمادالدین محمود، ابی الطیف مقدسی و ملا محمد باقر یزدی» بهرههای فراوانی برد. پس از آنکه شاه عباس صفوی به سلطنت رسید، پایتخت به اصفهان منتقل شد و شیخ بهایی به دلیل تبحری که در دانش فلسفه، منطق، هیات و ریاضیات داشت، در دربار ارج و قرب ویژهای یافت.
مراسم وداع و تشییع آقای شهیدمان نیز فقط یک بدرقه نیست؛ یک تمرین بزرگ دیگر است. تمرینی برای مدیریت جمعیت، برای همدلی، برای ایثار است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حسن عبدیپور، استاد تاریخ و تمدن، در یادداشتی نوشت: ظهور سلسله صفوی در سده دهم هجری، فراتر از یک جابهجایی ساده در قدرت سیاسی، آغازی بر یک «فرصت تمدنی» بیبدیل برای جهان تشیع بود. در این دوره، تشیع امامیه از وضعیت پراکندگی جغرافیایی و محدودیتهای یک اقلیت مذهبی، به سوی شکوفایی در قالب یک هویت متمرکز، نهادمند و تمدنساز حرکت کرد. این تحول بنیادین، محصول همافزایی هوشمندانه میان ساختار سیاسی و نخبگان علمی برجستهای بود که با نگاهی «منظومهای»، فراتر از مرزهای فقه و کلام سنتی گام برداشتند. عالمان بزرگی همچون محقق کرکی، ملاعبدالله بهابادی یزدی و شیخ بهایی، با درک الزامات زمانه، نه تنها به تثبیت مبانی اعتقادی و مهندسی فرهنگی جامعه پرداختند، بلکه با نهادسازی حوزوی و دیپلماسی علمی، پیوندی استوار میان قطبهای دانش در شیراز، اصفهان و نجف ایجاد کردند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، به مناسبت بزرگداشت مرحوم کلینی، نوشتار پیشرو به بررسی چند پرسش کلیدی درباره این عالم و فقیه بزرگ شیعه میپردازد که تقدیم حضور شما فرهیختگان میگردد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سیاست بازانِ حرفه ای برای رسیدن به مقصود خود، گاهی واضح ترین مسائل را انکار می کنند یا با توجیهات نادرست از کنار آن می گذرند، که یکی از مصداق های آن، مسأله برتری بخشیدن بعضی از صحابه بر حضرت علی(علیه السلام) را باید شمرد، تا آن جا که «ابن عباس» را که به شاگردی علی(علیه السلام) در تفسیر افتخار می کرد، بر او مقدّم داشتند! (۱)، و «زید بن ثابت» را در آگاهی بر احکام میراث، و «اُبَیّ بن کعب» را در قرائت! و حدیث مجعولی نیز در این زمینه به پیغمبر(صلی الله علیه و آله) نسبت می دهند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، تطبیقسازیهای بیپایه و تفسیرهای شتابزده از مفاهیم مهدوی، یکی از آسیبهای جدی در فهم صحیح این باور بنیادین است. وقتی آیات قرآن یا روایات، بدون ضابطه علمی و بیتوجه به چارچوبهای معتبر تفسیری، بر رخدادها یا اشخاص معاصر تطبیق داده میشود، باور مهدوی از مسیر اصیل خود فاصله میگیرد و به عرصه حدس، هیجان و برداشتهای سلیقهای کشیده میشود. این رویکرد، نهتنها به تعمیق ایمان کمک نمیکند، بلکه در بلندمدت موجب تردید، سرخوردگی و تضعیف اعتماد عمومی به معارف دینی میشود.
روش مرحوم آقای قاضی این بود که هر کس به ایشان وارد میشد جلوی او -هر کس که بود- بلند میشد و به بعضی هم جای مخصوصی را تعارف میکرد که بنشینند، ولی وقتی امام وارد شدند آقای قاضی جلوی امام بلند نشدند و هیچ هم به ایشان تعارف نکردند که جایی بنشینند.