برچسب شهید بیضایی

محمودرضا هر از چندگاهی همین طور چند فایل صوتی به عربی که گاهی سخنرانی و مداحی هم بین‌شان بود می‌داد به من. توصیه می‌کرد حتما گوش بدهم.

یک بار خودش تعریف کرد به خاطر ظاهر بسیجی‌اش، پشت چراغ،‌ اراذل و اوباش هجوم آورده بودند که موتورش را زمین بزنند، اما نتوانسته بودند.

حاج قاسم فرصت سر خاراندن هم ندارد. این کت و شلواری را که تنش هست می‌بینی؟ باور کن این را به زور قبول کرده که برای مراسم بپوشد و الا همین قدر هم وقت برای تلف کردن ندارد.

دوست دارم اگر گذرم به کتابخانه دانشکده دامپزشکی دانشگاه افتاد، پایان‌نامه‌‌ام را از کتابخانه بگیرم و در صفحه تقدیم‌نامه نام محمودرضا را کنار نام بلند شهید باکری که پایان‌نامه را تقدیم او کرده‌ام اضافه کنم. آبروی آن جلسه را از محمودرضا دارم.

۱۰ تا تیر به هر نفر می‌دهیم. سعی کنید از این فرصت استفاده کنید. استفاده هم به این است که در این وضعیت حساس جهان اسلام و نیازی که مجاهدت ما دارد، اینجا بدون نیت نباشید. نیت کنید و تیراندازی کنید.

نگاهم به انگشتر افتاد، غمم گرفت. محمودرضا خیی بی‌ادعا و بی‌سروصدا رفت.

یادم هست که می‌گفت بحث‌های تلویزیونی درباره سوریه به دور از واقعیت است. می‌گفت واقعیتی که آنجا می‌گذرد، غیر از این حرف هاست.

ز زور خواب به سختی حرف می‌زد. حتی کلمات را اشتباه ادا می‌کرد. مرتب دستش را می‌کشید روی سرش. به زور چشم‌هایش را باز نگه داشته بود.