خراسانرضوی- علیرضا حیدری مدرس تخصصی ویراستاری و درستنویسی معتقد است: فردوسی با آفرینش شاهنامه، این نامورنامۀ ادبیات فارسی، در کنار باززندهسازی فرهنگ و تمدن و تاریخ ایران و ایرانی، به داد زبان فارسی رسید.
کرمانشاه- شاهنامهخوان و نقال کرمانشاهی، با تأکید بر ضرورت نوآوری در شیوه اجرای این هنر کهن گفت: نسل امروز نیازمند روایتهای خلاقانه و مدرن از شاهنامه است؛ هنری که قرنها در صدای نقالان زنده مانده و همچنان میتواند شناسنامه فرهنگی ایرانیان باشد.
مازندران- نام مازندران و شهرهای آن بارها در شاهنامه فردوسی آمده است؛ موضوعی که به گفته مورخ و پژوهشگر مازندرانی، نشان میدهد این سرزمین در روایتهای تاریخی و حماسی ایران جایگاهی ویژه داشته و فردوسی با شناختی دقیق از آن یاد کرده است.
زنجان-عضو هیئت علمی دانشگاه پیامنور زنجان با اشاره به جایگاه فردوسی در فرهنگ ایرانی، گفت: شکلگیری شاهنامه حاصل پیوند نبوغ فردی فردوسی با شرایط تاریخی و اجتماعی ایران بود؛ اثری که توانست به نیاز تاریخی جامعه ایرانی پاسخ دهد و تا امروز در تار و پود فرهنگ ایرانی ماندگار بماند.
مسعود خیام گفت: با وجود پشتوانه عظیم ادبیات تراژیک جهان، هنوز تراژدی به عمق و اهمیت رستم و سهراب نخواندهام. هربار میخوانم جدید است. نو است. صفر کیلومتر است. این مهمترین داستان شاهنامه و ادبیات فارسی است و من هربار میخوانم باوجود آنکه بسیار میکوشم تا گریه نکنم، اشکم سرازیر میشود. اشک برای پدری که پسرش را میکشد. برای ملتی که جوانانش را نابود میکند. برای سنتی که به مدرنیسم راه نمیدهد و آن را از بین میبرد.
علیرضا قائمینیا، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در یادداشتی به بررسی شاهنامه و نقش آن در مقاومت ایرانیان پرداخته است.
از آنجا که اردیبهشت، ماه شاهنامه و فردوسی است، نهصد و چهل و ششمین شب بخارا به «سپهر فرهنگی شاهنامه» اختصاص یافته است.
خراسان رضوی - یک اسطورهشناس و دکتری زبان و ادبیات فارسی گفت: اسطورههای بومی ما قربانی اقتباسهای ناکارآمد شدهاند، به این دلیل که اقتباسگران ما شناختی کافی از شاهنامه فردوسی ندارند.
