برچسب سینمای جهان

از همان زمانی که مانگای «شیطان‌کش» توسط استودیو یوفوتیبل پا به دنیای انیمه گذاشت، خیلی از طرفداران مانگار منتظر ورود این انیمه به خط داستانی «قلعه‌ بی‌پایان» بودند. همه می‌دانستند نقطه اوج این انیمه دوست داشتنی و شخصیت‌های جذابش، در بخش پایانی آن رخ می‌دهد. جایی که سال‌ها تلاش و تمرین و پشتکار برای غلبه بر ارتش شیاطین، در یک قلعه بی‌پایان قرار است به ثمر بنشیند. بالاخره در سال ۲۰۲۵، اولین قسمت از سه‌گانه‌ پایانی انیمه سینمایی شیطان‌کش: قلعه‌ بی‌پایان (Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba The Movie: Infinity Castle) منتشر شد و مرزهای این صنعت بی‌رقیب را درنوردید.

نیکلودئون (Nickelodeon) از سال ۱۹۷۹ فعالیت خود را آغاز کرد. در همه این سال‌ها مسیری طولانی را از یک شبکه آموزشی ساده تا تبدیل شدن به غول دنیای انیمیشن طی کرد. استودیو دیزنی همیشه یکی از غول‌های دنیای انیمیشن و رقیبی سرسخت برای نیکلودئون بوده است، اما این استودیو با خلق شخصیت‌هایی که ترکیبی از کمدی، واقع‌گرایی اجتماعی و خلاقیت بصری بودند، جایگاه ویژه‌ای در قلب مخاطبان نسل‌های مختلف پیدا کرد.

در این مقاله مایکت به سراغ بررسی ۱۰ شخصیت برتر انیمیشن‌های نیکلودئون می‌رویم؛ شخصیت‌هایی که هر کدام تحولی عظیم در دنیای انیمیشن ایجاد کردند.

همراهان فیلم‌ها معمولاً آن‌طور که شایسته‌شان است مورد توجه قرار نمی‌گیرند. یک همراه وفادار زمانی که قهرمان به او نیاز دارد حاضر است. این شخصیت‌ها در نگاه اول فرعی به نظر می‌رسند، اما بسیاری از فیلم‌ها نقش همراه را به بخشی جدایی‌ناپذیر از داستان تبدیل می‌کنند. این موضوع به‌ویژه در ژانر اکشن بیش از هر جای دیگری خودنمایی می‌کند.

فصل پنجم اتفاقات عجیب (Stranger Things) در زمانه‌ای پخش شد که خودِ مفهوم «سریال رویدادمحور» در حال فروپاشی بود. زمانی نه‌چندان دور، یک سریال می‌توانست هم‌زمان به گفت‌وگوی تمام مردم بدل شود، نسل‌ها را به هم پیوند بزند و تجربه‌ای جمعی خلق کند؛ اما اکنون و در عصر الگوریتم‌ها، چند‌‌پاره شدن جامعه مخاطبان و فرسودگی فرم‌های روایی، چنین ادعایی دیگر بدیهی نیست. در چنین فضایی، بازگشت سریال علمی تخیلی «اتفاقات عجیب» با فصل پنجم، شبیه بازگشت به فرمی از محتواسازی در تلویزیون است که خودش در حال ناپدیدشدن است.

زمستان بیشتر از آنکه یک فصل درون تقویم روی میزمان باشد، یک حال‌ و هوای خاص است. یک حس مبهم. روزهای کوتاه و شب‌های کش‌دار. روزهای کوتاهی که وادارمان می‌کنند تا سریع‌تر از هیاهوی بیرون فاصله بگیریم و به کنج امن خانه پناه ببریم و شب‌های کشداری که باعث می‌شوند تا کمی جدی‌تر به اوقات طولانی در خانه بودنمان فکر کنیم. در این ساعت‌ها که سوز سرما از درز پنجره‌ها رد می‌شود و ته دل آدم را می‌لرزاند، گاهی لباس‌های پشمی و چای داغ هم جواب نیست و درست همین‌جاست که باید دست‌ به‌ دامن جادوی سینما شد.