برچسب سینمای جهان

فیلم یک ماجراجویی بزرگ جسورانه زیبا ( A Big Bold Beautiful Journey) در نگاه نخست ممکن است یکی دیگر از فیلم‌های درام آرام، کم‌حادثه و درون‌گرای سینمای مستقل آمریکا به نظر برسد؛ فیلمی که بیش از آن‌که بر روایت متعارف تکیه کند، بر حس‌وحال، مکث و سکوت بنا شده است. اما این نگاه اولیه، به‌سرعت با پیشروی فیلم ترک برمی‌دارد. کوگونادا، فیلم‌سازی که پیش‌تر با «کلمبوس» (Columbus) و «بعد از یانگ» (After Yang) نشان داده بود چگونه می‌توان سینما را به فضایی برای تأمل فلسفی بدل کرد، در این اثر تازه، مخاطب را به سفری دعوت می‌کند که هم‌زمان شخصی، جمعی و وجودی است. سفری که مقصدش نه یک مکان مشخص، بلکه بازاندیشی در خودِ مفهوم «مسیر» است.

برای من نوشتن درباره اثری مثل سریال دارک، شباهت عجیبی به قدم گذاشتن در یک مارپیچ بی‌انتها دارد؛ مکانی که در آن زمان، عشق و تقدیر چنان باهم ترکیب شده‌اند که گویی مرز میان واقعیت و خیال از میان رفته است. اگر شما نیز پس از تماشای سکانس نهایی، ساعت‌ها به نقطه‌ای نامعلوم خیره مانده‌اید و از خود پرسیده‌اید که حقیقت ماجرا چه بود؟ باید بگویم که جادوی این شاهکار علمی تخیلی آلمانی دقیقا بر جان شما نشسته است. سریال دارک صرفا یک مجموعه تلویزیونی نیست، بلکه یک تجربه شهودی و فلسفی است که مخاطب را به بازنگری در مفهوم وجود دعوت می‌کند.

فیلم رویاهای قطار (Train Dreams) به کارگردانی کلینت بنتلی، نوعی مکاشفه‌ آرام در باب انسان، طبیعت و گذر بی‌رحمانه‌ی زمان است. بنتلی در این فیلم درام، همان مسیری را ادامه می‌دهد که پیش‌تر در «سوارکار» (Jockey) آغاز کرده بود: فاصله گرفتن از درام‌های پرتعلیق و حرکت به‌سوی سینمایی درون‌نگر، کم‌دیالوگ و مبتنی بر بدن، فضا و سکوت.

سینمای اکشن همیشه راه منحصربه‌فردی برای جذب مخاطب انتخاب می‌کند. فیلم‌های اکشن با استفاده از صحنه‌های دلهره‌آور و پرخطر و حتی مرگ‌آوری که تماشایشان آدرنالین خون را بالا می‌برد، تماشاگرانی را که در جای امنی مثل خانه یا سالن سینما نشسته‌اند تحریک می‌کند و قلبشان را طوری به تپش می‌اندازد که هیچ ژانر دیگری توانش را ندارد. بهترین فیلم‌های اکشن تاریخ از جان‌سخت (Die Hard) تا جان ویک (John Wick) چیزی به نام «گریزگرایی» را ارائه می‌کنند که بسیاری آن را جوهره یا روح سینما می‌دانند. یعنی این فیلم‌ها طوری بیننده را سرگرم‌ و ذهن او را به خود جذب می‌کنند که برای چند ساعت هم که شده زندگی روزمره را فراموش می‌کنند.

در چند ماه اخیر، فضای اینترنت برای طرفداران Stranger Things حال‌وهوای عجیبی پیدا کرده بود؛ جایی که بحث و تحلیل، کم‌کم جای خودش را به جدل و شایعه داد؛ در اکثر شبکه‌های اجتماعی اعم از تیک‌تاک، ردیت، ایکس و یوتیوب، محتوا و پست‌های مختلفی منتشر می‌شدند که حول محور بررسی تئوری‌های خودساخته بودند. 

فیلم‌ها فقط برای سرگرم کردن کودکان ساخته نمی‌شوند. بسیاری از آن‌ها می‌توانند نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت، اعتمادبه‌نفس و نگاه کودک به خودش و دنیای اطرافش داشته باشند. یک داستان خوب، اگر درست انتخاب شود، می‌تواند مفاهیمی عمیق را بدون نصیحت و اجبار به کودک منتقل کند.

دنیای انیمیشن‌های DC طی سال‌ها مسیر طولانی و جذابی را پشت سر گذاشته است. از آثار کلاسیک دهه ۹۰ میلادی مانند Batman: The Animated Series و Justice League تا انیمیشن‌های مدرن با لحن تاریک و جدی، این آثار همواره توانسته‌اند توجه طرفداران ابرقهرمانان را جلب کنند. کیفیت بالای انیمیشن، داستان‌های جذاب و شخصیت‌پردازی دقیق باعث شده است که بسیاری از این فیلم‌ها در تاریخ انیمیشن ابرقهرمانی ماندگار شوند.