نقد فصل پنجم سریال اتفاقات عجیب (Stranger Things)

فصل پنجم اتفاقات عجیب (Stranger Things) در زمانه‌ای پخش شد که خودِ مفهوم «سریال رویدادمحور» در حال فروپاشی بود. زمانی نه‌چندان دور، یک سریال می‌توانست هم‌زمان به گفت‌وگوی تمام مردم بدل شود، نسل‌ها را به هم پیوند بزند و تجربه‌ای جمعی خلق کند؛ اما اکنون و در عصر الگوریتم‌ها، چند‌‌پاره شدن جامعه مخاطبان و فرسودگی فرم‌های روایی، چنین ادعایی دیگر بدیهی نیست. در چنین فضایی، بازگشت سریال علمی تخیلی «اتفاقات عجیب» با فصل پنجم، شبیه بازگشت به فرمی از محتواسازی در تلویزیون است که خودش در حال ناپدیدشدن است.

فصل پنجم اتفاقات عجیب (Stranger Things) در زمانه‌ای پخش شد که خودِ مفهوم «سریال رویدادمحور» در حال فروپاشی بود. زمانی نه‌چندان دور، یک سریال می‌توانست هم‌زمان به گفت‌وگوی تمام مردم بدل شود، نسل‌ها را به هم پیوند بزند و تجربه‌ای جمعی خلق کند؛ اما اکنون و در عصر الگوریتم‌ها، چند‌‌پاره شدن جامعه مخاطبان و فرسودگی فرم‌های روایی، چنین ادعایی دیگر بدیهی نیست. در چنین فضایی، بازگشت سریال علمی تخیلی «اتفاقات عجیب» با فصل پنجم، شبیه بازگشت به فرمی از محتواسازی در تلویزیون است که خودش در حال ناپدیدشدن است.

فصل پنجم «اتفاقات عجیب» اثری است که زیر بار انتظاراتش خم می‌شود، اما نمی‌شکند. این فصل نه انقلاب می‌کند و نه عقب‌نشینی؛ بلکه تلاش می‌کند با صداقت، داستانی که خود آغاز کرده است را به پایان برساند.

منبع  : مجله مایکت

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *