واکنش کیهان به یادداشت اخیر سعید حجاریان
روزنامه کیهان به اظهارات حجاریان پاسخ داد.
روزنامه کیهان به اظهارات حجاریان پاسخ داد.
محمد خزاعی درحالی به توئیت سعید حجاریان واکنش تندی نشان داد که بابک غفوری آذر خبرنگار رسانه رادیوفردا هم به این فعال سیاسی تاخت.
در زمان انتخابات مجلس ششم مشغول بستن لیست بودیم و مرحوم هاشمی رفسنجانی سرلیست ما بود، آقای حجاریان به ما پیام داد که یا هاشمی را از سرلیستی خود حذف میکنید یا ما همه شما را به دریا میفرستیم.
گروه اندیشه: سید عطاالله مهاجرانی در روزنامه ایران مطلبی نوشته با عنوان «دوصدایی با طعم گلوله یا کلمه!؟» او در مطلب خود با نقد رویکرد تکصدایی و انحصار حقیقت، به بررسی پیامدهای حذف فیزیکی و خشونتآمیز صداهای مخالف در تاریخ معاصر ایران میپردازد. نویسنده با اشاره به تصفیههای خونین درونسازمانی پیش از انقلاب (مانند فدائیان و مجاهدین) و تحولات پس از آن—از جمله ترور سعید حجاریان و خشونتهای سیاسی—نشان میدهد که چگونه اتهامزنی و انحصارطلبی زمینهساز سرکوب و خشونت میشوند. او با تحسین اقدام شجاعانه سازمان فدائیان خلق (اکثریت) در عذرخواهی از گذشته، تقابل نقد و انحصار را تبیین کرده و با بازخوانی تجربه استیضاح خود در مجلس، تنها راه برونرفت از بحرانها و حفظ انسجام ملی در مقاطع حساس را ایجاد فضای آرام، عقلانی و چندصدایی برای گفتوگو میداند. این یادداشت را در ادامه می خوانید:
گروه اندیشه: از منظر تئوری امنیت و جامعهشناسی سیاسی، سعید حجاریان در این نوشتار که در سایت مشق نو منتشر شده، به واکاوی مفهوم «نفوذ» پرداخته و آن را نه صرفاً پدیدهای تکنولوژیک، بلکه فرایندی «عاملمحور» و متکی بر زمینههای روانشناختی و فقر ساختاری میداند. او با تبیین تمایز میان الگوی جاسوسی «شبکهای» و «شعاعی»، تئوریهای کلاسیک مبتنی بر وجود شبکههای ایدئولوژیکِ منسجم را در دنیای کنونی فاقد کارآیی فنی قلمداد میکند. به زعم وی، نفوذ مدرن بر پایه عوامل تکافتادهای استوار است که مستقیماً به سرپلهای بیرون متصل هستند؛ از این رو، برچسبزنی بلوکی به جریانهای سیاسی به عنوان «شبکه نفوذ»، انحرافی تحلیلی است. حجاریان نشان میدهد که تسلط فضای «جاسوسیهراسی» بر دستگاه تصمیمگیری، کشور را وارد چرخه مخرب «جاسوسپنداری، گزینشگری حذفمحور و ناکارآمدی» میکند؛ وضعیتی که ورودی و خروجی حکمرانی را عقیم ساخته و با محافظهکاری مفرط، شجاعت دیپلماتیک و سیاستی را سلب میکند. از منظر نظریه جامعهشناختی، او نفوذ نهایی دشمن را نه در ترور و خرابکاری فیزیکی، بلکه در «فلج ساختاری» و انحطاط دولت به یک «دولت درمانده» میداند. راهکار برونرفت از این بنبست پنهان، گذر از الگوی اداره تودهای و کنترل امنیت از طریق «مخبران و منابع» و بازگشت به الگوی مدرن «دولت-ملت» است. حجاریان با ذکر مثال «شهروند مسئول» در جوامع توسعهیافته، تأکید میکند که جایگزینی انرژیِ «اعتماد عمومی» و نهادهای دموکراتیک (مانند رسانههای آزاد و صندوق رأی) با شک مداوم، تنها پادزهر در برابر نفوذ انسانی است؛ چراکه شفافیت برخاسته از مشارکت مدنی، هزینه رفتارهای پنهان را افزایش داده و موازنه میان «تحفظ امنیتی» و «کارآمدی ساختاری» را در نظام حکمرانی بازمیگرداند.این مطلب را در ادامه می خوانید:
یادم هست قبل از آن، کنفرانس دیگری بود که از خیلیها ازجمله ماها دعوت کرده بودند. بررسی کردیم دیدیم آنجا جای ما نیست. وگرنه از خدا میخواهیم تریبون پیدا کنیم حرفمان را به دنیا برسانیم. دیدیم اگر برویم تایید حرکاتی علیه نظام است و نرفتیم؛ آنکنفرانس هم برگزار نشد. خب اینها باید همین را تشخیص میدادند. شما که اینجا آزادانه هرچه میخواستید میگفتید، دیگر لازم نبود راه بیفتید بروید آنجا و خزعبلات یکعده دیگر را گوش کنید و بعضا هم حرفهایی بزنید.
علی ربیعی، از مقامات دولت روحانی اخیراً بدون اشاره به تحریمهای صبح برجام و بیدستاوردی برجام گفته است: "برجام یعنی زندگی مثل آدمیزاد"!