برچسب راضیه طاهری

سلامِ نمازِ مغرب را داده و نداده، مردی ایستاد پشت بلندگو و اعلام کرد که مسجد حاضر به برگزاری روضه است و اگر کسی تمایل دارد روضه‌ای در خانه‌اش برگزار کند، اما امکانش را ندارد مبلغ موردِ نظرِ مسجد را واریز کند تا روحانی بعد از نماز مغرب و عشا برای مردم روضه بخواند.

آخرین باری که بی‌مناسبت فقط برای بهبودِ حالِ یک دوست کاری کرده‌اید، کی بوده؟ آخرین باری که پولِ توی حسابتان را به یکی از افراد فامیل و آشنا که نیازش داشته قرض داده‌اید، یادتان هست؟

پسر کلاس سومی‌ام عادت دارد تمام تابلوهای تبلیغاتی شهر را بخواند. این روزها در مسیر رفت‌ و برگشت به مدرسه مدام می‌خواند «جمعه‌ پرتخفیف».

بحث ازدواج بود و اینکه چرا جوانترها کمتر به دنبال رابطه‌ رسمی هستند که یکباره دوستم گفت: «جدی ۱۴ ساله که ازدواج کردی؟ پیر طریقتی تو … .» بعد از این جمله انگار که خودم هم تازه متوجه شده باشم چند سال است متاهلم، تعجب کردم. دوباره سال‌ها را شمردم و دیدم؛ بله همین حدود است.

به نظرم اگر امید شکل و شمایلی از انسان داشته باشد، آن انسان حضرت زینب(س) است؛ کسی که در میانِ رنج‌ها و مصیبت‌ها جز زیبایی نمی‌بیند و برای نشان دادن این زیبایی به مردمی که چشم‌شان به دیدن زشتی‌ها عادت کرده، تلاش می‌کند.

الهه عکس کیکی که پخته را گذاشته توی صفحه‌اش و از عطر و طعم بی‌نظیر کیکش نوشته است. در آخر هم آدرس صفحه شیرینی‌پزی‌اش را در صفحه‌اش گذاشته و خواسته به دوستان و آشنایانمان در فرانکفورت خبر بدهیم که او می‌تواند کیک صبحانه و عصرانه برایشان درست کند.

رسم است هرکسی که از دنیا برود فردای دفش زیر انبوه خاک، نزدیکان به دیدنش می‌آیند؛ به اصطلاح منزل‌مبارکی می‌گویند و دعا می‌کنند که در منزل نو جسمش در آرامش باشد. این قاعده اما برای شهدا طور دیگری است. نه فقط خانواده‌هایشان که مردم بی‌قرار و آشفته، آدم‌های گرفتار و انسان‌های درمانده، می‌آیند سراغشان تا از آرامششان بهره بگیرند.

وقتی پسر اولم را باردار شدم به طرز احمقانه‌ای دنبال خرید یک سیسمونی خاص بودم. انگار با خودم عهد کرده بودم تا جایی که جان در بدن دارم، توی خیابان‌های فلسطین و عبدالرزاق و مراکز خرید بچرخم تا بتوانم جدیدترین محصولات کودک را بخرم.