نجات سینمای ایران از مسیر ادبیات میگذرد
اگر سینمای ایران در مسائل فنی و ساختن صحنههای اکشن پیشرفت کرده، به همان میزان در داستان و فیلمنامه پسرفت داشته است. این را از فیلمهای اکران شده در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به وضوح میتوان فهمید.
اگر سینمای ایران در مسائل فنی و ساختن صحنههای اکشن پیشرفت کرده، به همان میزان در داستان و فیلمنامه پسرفت داشته است. این را از فیلمهای اکران شده در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به وضوح میتوان فهمید.
«صدای قلب من»، قصه دختری به نام ساراست. دختری که مادرش سر زایمان فوت کرده و با پدر راهی غربت شده و حالا پس از ۳۰ سال به ایران بازمیگردد.
با زرنگی تمام سعی میکنه نام برند تمام دستگاههای تولید دیود رو ببینه و به خاطر بسپاره. از اون کارخونه میاد بیرون و اسم اون برندای سازنده دستگاه تولید دیود رو سرچ میکنه و میفهمه همشون توی چین هستند
در «قصه شکوه»، تمرکز اصلی بر «زن ایرانی» است، زنی که در تجربه تاریخی و تمدنی خود واجد ویژگیهایی نظیر ظلمناپذیری و شجاعت است که او را از دیگران متمایز میکند.