اگر سینمای ایران در مسائل فنی و ساختن صحنههای اکشن پیشرفت کرده، به همان میزان در داستان و فیلمنامه پسرفت داشته است. این را از فیلمهای اکران شده در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به وضوح میتوان فهمید.
جوان آنلاین: یکم: اگر سینمای ایران در مسائل فنی و ساختن صحنههای اکشن پیشرفت کرده، به همان میزان در داستان و فیلمنامه پسرفت داشته است. این را از فیلمهای اکران شده در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به وضوح میتوان فهمید.
در بیشتر فیلمهای اکران شده در جشنواره ضعفهای مفرطی در فیلمنامهنویسی، شخصیتپردازی و روایت قابل مشاهده بود و باید گفت این وضع به نسبت سال گذشته به مراتب بدتر شده است.
بحران قصهگویی در سینما مشکل سادهای نیست که بتوان به راحتی از کنارش گذاشت. اگر سینماگران نسبت به افت کیفی مخاطبان سینما گلایه دارند، دلیل این افت را نخست باید در خودشان جستوجو کنند. فیلمهای آنها در داستانگویی کمرمق و کمجان هستند و این روزها کمتر فیلمی میتواند مخاطبش را به وجد بیاورد. هر سال تعدادی فیلم خنثی در سینمای ایران روی پرده میروند که مخاطب نمیتواند خودش و دغدغههایش را در هیچ کدام از این کارها ببیند. سینمایی که حرفی برای گفتن و داستانی برای روایت نداشته باشد، به دردمردم و مخاطبش نمیخورد.
دیگر ذهنهای خلاق در فیلمنامهنویسی در سینمای ایران به چشم نمیخورد و با مُشتی فیلم ضعیف و متوسط طرف هستیم که توان برقراری ارتباط با مخاطب امروز جامعه ایران را ندارند.