پنج راه برای مقابله با خشم
آیا خودتان تعجب می کنید که چرا من اینقدر عصبانی هستید؟ عصبانیت بیش از حد و غیرعادی ممکن است نشانه ای باشد که وقت آن رسیده است راه های سالمی برای مدیریت این احساس دشوار پیدا کنید.
آیا خودتان تعجب می کنید که چرا من اینقدر عصبانی هستید؟ عصبانیت بیش از حد و غیرعادی ممکن است نشانه ای باشد که وقت آن رسیده است راه های سالمی برای مدیریت این احساس دشوار پیدا کنید.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، زندگی مدرن پر از چالشها و فشارهای ناگهانی از جمله بحرانهای اقتصادی، حوادث طبیعی، جنگ و بیماریهای همهگیر است. وقتی انسان در شرایط سخت و پرالتهاب قرار میگیرد، واکنشهای جسمی و روانیاش به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد. یکی از شایعترین واکنشها در چنین شرایطی، تندخویی و تحریکپذیری است. فهم این واکنش و یادگیری روشهای کنترل آن، میتواند زندگی فردی و جمعی ما را به طرز چشمگیری بهبود دهد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کینه خشم فروخورده و نوعی عقده روانی است. بسیاری از مردم کینه های عمیقی دارند که ممکن است یک عمر ادامه داشته باشد. بسیاری از آنها نمی توانند عصبانیت خود را نسبت به کسانی که در گذشته به آنها ظلم کرده اند کنار بگذارند. حتی اگر برای فراموش کردن کینه و خشم خود تمایل زیادی داشته باشند و تلاش زیادی هم بکنند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، معمولاً بهخاطر چند طرز فکر اشتباه که شاید خودمان نیز در بسیاری مواقع از آنها بیخبر باشیم، مدیریت خشم برای ما همچون کوهی بزرگ و دستنیافتنی باقی میماند. «عاطفه سوری»، روانشناس و مشاور کودک از چگونگی کنترل خشم والدین در مقابل کودک میگوید.
گروه اندیشه: مهندس لطف الله میثمی در سرمقاله نشریه چشم انداز ایران، هشدار میدهد که جامعهی ایران بر اثر تراکم خطاهای انباشتشده در فقدان تهویه مطبوع ساختار سیاسی، به مرحلهی انفجار بدون جرقه رسیده است. این متن با نگاهی آسیبشناسانه، انحراف از آرمانهای اولیه انقلاب ۱۳۵۷ (کرامت ذاتی انسان و حق شهروندی) را حاصل عملکرد هماهنگ مثلث «تکفیر، جریانهای نفوذی و ترورهای هدفمند کارگزاران شایسته توسط مجاهدین خلق» در ابتدای انقلاب میداند؛ فرآیندی که سیستم را به سمت حاکمیت افراد کمکیفیت و ترجیح ایدئولوژی بر «انسان بماهو انسان» سوق داد. نویسنده پدیدآمدن «خشم راهبردی» در نسل جوان و بریدن آنها از صندوق رای را حاصل رواج داستان «خودی و غیرخودی» پس از تصویب نظارت استصوابی و انسداد بستر مشارکت میداند. در نهایت، مقاله با یادآوری تجربیات تاریخی کارآمد نظیر دولت مصدق و اصلاحات رشیدالدین فضلالله، راهکار برونرفت از این ابربحران بیاعتمادی را بازگشت صریح به قانون اساسی، لغو نظارت استصوابی، و ارج نهادن به حق شهروندی فارغ از عقیده و مذهب میداند تا پیش از افتادن جامعه به بحران ها و بی ثباتی های بیشتر، چرخه خشونت متوقف شود. این مقاله راهبردی را در ادامه می خوانید:

نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد نوشتن تجربیات آزاردهنده روی کاغذ و سپس دور انداختن یا خرد کردن آن، میتواند به شکلی معجزهآسا سطح خشم را به حالت عادی بازگرداند.
در جهان پرتنش امروز، پیوند با معنویات میتواند سپری مهم در برابر خشم و خشونت باشد؛ عاملی که به انسان توان میدهد بحرانها را سنجیدهتر مدیریت کند، در برابر ناملایمات انعطاف بیشتری نشان دهد و از افتادن در چرخه مخرب پرخاشگری فردی و اجتماعی دور بماند.