برچسب حافظ شیرازی
تبیین فراستخواه از شکست نظریه کلان استبدادی بودن جامعه ایرانی/ از «بُنه» تا آخرین سنگر شعر؛ راز بقای ایران در برزخ بی نظمی ها
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایکنا، در روزگاری که جامعه ایران با چالشهای گوناگون و امواج پیشبینینشده تاریخی و اجتماعی و به ویژه تجاوز دو قدرت اتمی آمریکا و اسراییل دستوپنجه نرم میکند، لزوم بازخوانی مفهوم «همدلی» و واکاوی ریشههای تابآوری ایرانیان بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. در همین راستا و به منظور ارتقای سطح آگاهی عمومی نسبت به ظرفیتهای فرهنگی و تاریخی کشور برای عبور از بحرانها، نشست «شب همدلی» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد. یکی از سخنرانان این نشست دکتر مقصود فراستخواه استاد دانشگاه بود.
معنای تنهایی و حکایت آشتی کردن شیخ اجل سعدی
بر کسی پوشیده نیست که شرایط حاکم بر کشور اقتضا میکند، هریک از اهالی رسانه بنا بر دیدگاه و تخصص خویش با تمرکز بر اخبار و گزارش های مرتبط با جنگ به تحلیل آنچه در قالب اخبار و حواشی جنگ منتشر میشود، بپردازند.پیرو چنین ضرورتی، غالب مطالب منتشر شده در خبرگزاریها، روزنامهها و به طور کلی محتوای رسانه ها بر چنین مسئلهای که بدون شک فوق العاده حائز اهمیت است، اختصاص یافته. با این وصف و با پذیرش این باور که در شرایط فعلی لازم است علاوه بر انتقال اخبار جنگ و تحلیل حوادث از قدرت و امکانات رسانه در جهت تقویت روحیهی مردم بهره برد برآنم تا با این قلم قاصر برای دقایقی ذهن شما مخاطبان جان را به حال و هوایی متفاوت دعوت کنم، بلکه برای لحظاتی، ولو در ظاهر اندکی از اضطراب و نگرانی های معمول کاسته شود.
رهبری داشتیم که مادرش حافظشناس بود
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، گاهی رد یک علاقه را باید از جایی گرفت که هنوز اسمش علاقه نیست؛ از خانه، از صداهای آرامی که در کودکی تکرار میشوند، سادهاند اما میمانند و بعدها جدی میشوند.
«اصغر دادبه» پژوهشگر و استاد فلسفه درگذشت
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، اصغر دادبه (زادهٔ ۱۸ اسفند ۱۳۲۵ در یزد)، استاد فلسفهٔ اسلامی و ادبیات عرفانی دانشگاه علامه طباطبایی و مدیر گروه ادبیات دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، همچنین مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی در دانشکدهٔ علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال بود.
بربری، غزل حافظ و نبردِ تمدنها؛ چگونه کوچه ملک پاسخِ تهدیداتِ ترامپ را داد؟ / چو ایران نباشد تن من مباد
گروه اندیشه: احمد مسجدجامعی، در ایرنا یادداشتی نوشته در باره اوج جنگ آن جا که نبض حیات هویتی ایران زمین علیرغم تهدید ترامپ به نابودی تمدنی آن، قدرتمند می زد. او نوشته که در آستانه تهدید به نابودی تمدن ایرانی، نبض زندگی در کوچهپسکوچههای تهران با ترکیبی از سوگ، هنر و استقامت میتپید. از مراسم چهلم شاعری جوان تا تلاش برای حفاظت از میراث آسیبدیده و بازدید از کنیسهای مجروح، همه نشان از هویتی داشت که در قطعات آینه پیوند خورده است. یادداشت مسجدجامعی گزارشی است از چهل شب اضطراب که با همبستگی اقوام و نخبگان با نظامیان، به صلحی ختم شد که پیروزیاش را باید در آیینهگیِ فرهنگِ ایران جست. این مطلب را در ادامه می خوانید:
حرکت به سوی چشمانداز پنهان فردا / راه نجات ما از بحران جنگ چیست؟ /چرا در تاریکترین روزهای تاریخ، کتابها تنهاترین پناهگاهاند؟
گروه اندیشه: اسماعیل آذر شاعر و مدرس دانشگاه، در مطلبی که در روزنامه ایران منتشر شده، تلاش کرده همسو با «اندیشه اگزیستانسیالیسم (هستی گرا) با صبغه شرقی، و همچنین با نگاه آلبرکامو در تحلیل پوچی و پذیرش آگاهانه (در تمثیل سیزیف) به موضوع «امید» و «عشق» به عنوان محرکهای اصلی حرکت و حیات بپردازد. آذر با استناد به آموزههای قرآنی و حکمت حافظ، سعدی و مولانا، دعوت میکند که در اوج بیخبری از سرّ غیب، با پناه بردن به ادبیات و کتاب، چشم به گشایشهای پنهان بدوزیم و از ورطهی نومیدی بپرهیزیم و به این منظور با عرفان خداباور ایرانی را که بنبست را نمیپذیرد، پیوند بخوریم. آذر تلاش میکند میان «واقعگرایی تلخ» و «آرمانگرایی امیدوارانه» پلی بزند؛ بنابراین با اندیشههایی که بر «خودآگاهی»، «معنابخشی شخصی به رنج» و «حکمت رواقی» تمرکز بر آنچه می توانیم در آن تغییر ایجاد کنیم، تأکید دارد. این مطلب را در ادامه می خوانید:
احضار کوروش و فردوسی به شبهای بمباران / رمزگشایی از قدرت نرم جامعه در عصر اسطورهها و آیینها/ ماشینهای جنگی در برابر اراده و هویت ایرانی کم آوردند
گروه اندیشه: رضوانه رضایی پور در روزنامه ایران، گفت و گویی انجام داده به نعمت الله فاضلی استاد دانشگاه در باره مواجهه خلاقانه و تجربه عریان مردم ایران در برابر تجاوزهای نظامی آمریکا و اسراییل، و حضور شبانه آنان در میادین شهرهای کشور. از نظر فاضلی جنگ به مثابه یک «آزمایشگاه بزرگ تاریخی» برای سنجش ظرفیتهای پنهان تمدنی ایران جلوه گر شده است. از با رد فرضیه فروپاشی جامعه، استدلال میکند که پذیرش واقعیت استثنایی جنگ، آغاز یک «جراحی اجتماعی» است که سبک زندگی، پیوندهای انسانی و الگوهای مصرف را بازتنظیم میکند. بر اساس این تحلیل، جامعه ایران در دل بحران دست به «آشناییزدایی» از توانمندیهای بومی خود (نظیر پیشرفتهای پزشکی و ژئوپلیتیک تنگه هرمز) زد و با معکوس کردن روند مهاجرت، به یک خودباوری ملی در برابر حافظه تاریخی شکستهای قاجاری دست یافت. بزرگترین دستاورد این دوران، فعال شدن «فناوریهای ناملموس اجتماعی» و قدرت نرم بود؛ جایی که آیینهای کهن نوروز و ماه رمضان به بستری برای مقاومت فرهنگی در برابر مرگ تبدیل شدند و واژه «ایران» به عنوان یک ابرسازه عاطفی، لایههای پنهان هویت جمعی را بیدار کرد. او در نهایت معتقد است که حضور بیسلاح مردم در میدانهای عمومی و خیابانهای شبزده، خط بطلانی بر نظریه «مرگ انسان در عصر هوش مصنوعی» کشید و برتری اراده انسانی و همبستگی ملی را در جنگ روایتها و ساختارها به اثبات رساند. فاضلی با تشریح مفهوم «قدرت نرم» در تقابل با قدرت سخت نظامی دشمن، ابعاد پنهان مقاومت مدنی و فرهنگی در برابر تجاوز اخیر را واکاوی کرده و از «خودباوری ملیِ بازسازیشده» به عنوان مهمترین دستاورد ناملموس این نبرد یاد کرد.» این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
