برچسب جنگ

در حقوق بین‌الملل بشردوستانه، دانشگاه‌ها و مراکز علمی به‌عنوان اشیای غیرنظامی تحت حمایت کامل قرار دارند و هرگونه حمله به آن‌ها در غیاب ضرورت نظامی اثبات‌شده، نقض صریح اصل تفکیک و مصداق بالقوه «جنایت جنگی» محسوب می‌شود. با این حال، در چارچوب تحلیل حقوقی مخاصمات مسلحانه، هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های علمی نه‌تنها تخریب فیزیکی، بلکه تضعیف بنیادهای توسعه انسانی و نقض تعهدات الزام‌آور مندرج در کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۴۹ تلقی می‌گردد.

محمد شفیعی‌فر با تأکید بر نتایج تحولات اخیر می‌گوید: مهم‌ترین دستاورد، تثبیت ایران و ناکامی سناریوهای تجزیه و فروپاشی بود؛ دستاوردی که با انسجام اجتماعی و استحکام ساختارهای قانونی به‌دست آمد.

سید امیر مرعشی با تأکید بر ریشه‌های تاریخی تقابل در غرب آسیا می‌گوید: اگر امروز در برابر فشارها ایستادگی نشود، در آینده‌ای نزدیک با تهدیدی شدیدتر مواجه خواهیم شد.

حمیدرضا انصاری با تأکید بر ماهیت چندلایه تقابل کنونی می‌گوید: دشمن با هدف تضعیف وحدت داخلی و تخریب هویت تاریخی ایران وارد میدان شده، اما این اقدامات می‌تواند به تقویت انسجام ملی و بازتعریف مقاومت منجر شود.

محمدهادی ذاکرحسین با انتقاد از روندهای اخیر می‌گوید: آنچه بیش از هر چیز در این تحولات آسیب دیده، اصول بنیادین حقوق بین‌الملل و نظم مبتنی بر چندجانبه‌گرایی است.