برچسب جشنواره فیلم فجر

نگاهی ساده و اجمالی به لیست فیلم‌های حاضر در بخش سودای سیمرغ جشنواره فجر امسال نشان می‌دهد نباید چندان انتظار غافلگیری داشت. نام کارگردانان، خلاصه داستان‌ها و و مضامینی که فیلم‌ها براساس آن‌ها ساخته شده‌اند نشان می‌دهد که نباید از جشنواره امسال توقع چندانی داشت. مگر این‌که مثل سال‌های گذشته فیلم اولی‌ها مانند ابد و یک روز و ایستاده در غبار تماشاگران را غافلگیر کند. مسعود کیمیایی محمدحسین مهدویان، رضا میرکریمی و بهروز شعیبی را باید نامدارترین کارگردانان حاضر در جشنواره امسال دانست.

کارگردان فیلم بی مادر تصور می‌کند که با نمایش مصیبت‌ها یکی پس از دیگری می‌تواند فیلمی درام بسازد و احساسات تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد غافل از اینکه فیلمنامه ویرانه‌ای که او برای این اثر سینمایی نوشته، یک اثر شلوغ اما تو خالی است که هیچ چیز جذابی در چنته ندارد.

امید شمس یک کارگردان فیلم اولی است و مانند بسیاری از همتایان خود در سال‌های اخیر با فیلم «ملاقات خصوصی» نشان می‌دهد که از آن کارگردان‌های آینده‌دار سینمای ایران خواهد بود. او در ملاقات خصوصی یک عاشقانه را به تصویر کشیده که همتای آن در سینمای ایران وجود ندارد و طوری به مقوله مواد مخدر در لا به لای داستان عاشقانه‌اش می‌پردازد که هیچ کلیشه‌ای در کار نیست. اثر او برگرفته از یک داستان واقعی است و او توانسته از دل حوادث حقیقی و یک پرونده قضایی، فیلمی خلق کند که بتوان آن را یکی از بهترین آثار چند سال اخیر سینمای ایران دانست.

ترس بزرگ‌ترین دشمن انسان است؛ هر شخصیتی از چیز‌های کوچک و بزرگی ترس دارد و به واسطه آن احساس ضعف می‌کند. هر کس بتواند این ترس‌ها را کنار بگذارد، برنده است و هر کس تصمیم بگیرد تا ابد با ترس‌هایش زندگی کند، در بزرگ‌ترین حسرت‌های زندگی غرق می‌شود. با نقد فیلم نگهبان شب همراه ویجیاتو بمانید.

نمور، یعنی فاجعه یک کارگردان که خود نمی‌داند دارد چه کار می‌کند؛ انگار احساس کرده که می‌تواند با تیم بازیگری عجیبش تغییر بزرگی در کارنامه هنری خود به وجود آورد اما نتیجه چیزی جز خودزنی و سر دواندن بیخودی نیست. با نقد فیلم نمور همراه ویجیاتو بمانید.

فیلم ۲۸۸۸ یک‌ درام جنگی است که در وهله اول شاید بیننده فکر کند مشغول تماشای تاپ گان بومی است! اما بعد از مدتی بار درام فیلم شدت می‌گیرد و در نهایت فیلمساز اصلا نمی‌تواند قدرت درام فیلم خود را درست پیش ببرد و اثرش تبدیل به شلم شوربایی می‌شود که در آن باید به زور دنبال قصه گشت.

حال و هوای خوب، لحظات امیدبخش در کنار بازیگری اغراق آمیز و ساختاری بی منطق، ساخته جدید خانواده شاه حاتمی است که می‌تواند برای لحظاتی حال و هوایتان را عوض کند؛ اما انتظار یک اثر حرفه‌ای را نداشته باشید. با نقد فیلم ماهان همراه ویجیاتو بمانید.

بهروز شعیبی در فیلم جدید خود سراغ ایران رفته است، ایرانی که همه ما در آن زندگی می‌کنیم و آن را می‌شناسیم اما شاید قدرش را ندانیم. شعیبی می‌خواهد به ما درباره این مرز و بوم بگوید و در کنار آن در یک درام آرام، کاراکتر خودش را آرام آرام پخته‌تر کند و ارتباطات او را نیز پر و بال دهد. البته در فیلم شعیبی، این ایران نازنین چندان به سیاست آلوده نشده و کاری با مسائل سیاسی جاری شده در آن ندارد (که این خودش می‌تواند از منظری یک نقطه ضعف باشد) اما فرهنگ و هنر و عرفان و... از نوع ایرانی در آن پیدا می‌شود و به نظر می‌رسد اثری است که در خارج ایران بیشتر مورد بخت و اقبال قرار بگیرد تا در بازار داخل.