کارگردان فیلم بی مادر تصور میکند که با نمایش مصیبتها یکی پس از دیگری میتواند فیلمی درام بسازد و احساسات تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد غافل از اینکه فیلمنامه ویرانهای که او برای این …
کارگردان فیلم بی مادر تصور میکند که با نمایش مصیبتها یکی پس از دیگری میتواند فیلمی درام بسازد و احساسات تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد غافل از اینکه فیلمنامه ویرانهای که او برای این اثر سینمایی نوشته، یک اثر شلوغ اما تو خالی است که هیچ چیز جذابی در چنته ندارد.
بی مادر از آن دسته فیلمهایی است که به معنای واقعی میتوان برچسب سیاهنمایی را به آن چسباند چرا که تنها کاری که از دستش برمیآید سیاه نشان دادن وقایع زندگی یک زوج است که قصد اجاره کردن رحم میگیرند تا بچهدار شوند.