به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، نگاه دین مبین اسلام و متون مقدس آن به تغذیه و سلامت انسان، نگاهی جامع، هدفمند و آمیخته با حکمتهای تکوینی و تشریعی است. در میان تمام خوردنیها و آشامیدنیهایی که در تعالیم اسلامی به آنها اشاره شده، «عسل» جایگاهی کاملاً ویژه، ممتاز و استثنایی دارد. اسلام عسل را تنها یک ماده غذایی شیرین و مقوی نمیداند؛ بلکه آن را آیتی بزرگ از نشانههای الهی در جهان آفرینش، مظهر شفای جسمی و روحی، و نمادی از نظم، هدایت و خدمت در نظام طبیعت قلمداد میکند. بازخوانی دیدگاه قرآن کریم و روایات معصومین (علیهمالسلام) درباره عسل، ابعاد گوناگونی از معارف توحیدی، نکات دقیق انسانشناختی و سفارشهای ارزشمند بهداشتی و درمانی را پیش روی پژوهشگران و مؤمنان میگشاید.