برچسب تروریستهای کومله

جنایتکاران کومله روی سینه برادرم آب جوش ریخته بودند و وقتی جنازه محمدعلی را دیدم، آرنج‌ دستانش از پوست آویزان شده بود.

وقتی جنازه را دیدم، خیالم راحت‌تر شد. با اینکه تمام بدنش زخمی بود، کومله چشمش را درآورده بود و دست‌هایش را سوزانده بود، خیلی راحت خوابیده بود.

ابتدا یک عده را شهید کردند و جنازه‌هایشان و ماشین را سوزاندند. محمد تیر خورده بود؛ اما توانسته بود تا حدودی خودش را از کمین کومله نجات دهد؛ ولی در نهایت کومله یک تیر به شکمش و تیری به صورتش زد و او را هم به شهادت رساند.

همسر شهیدم می‌گفت: گروهک‌های منافقین و کومله‌ و دموکرات به لحاظ اطلاعاتی و عملیاتی در جبهه غرب به کمک صدام آمده‌اند.

کومله‌ و دمکرات به لباس سبز سپاه خیلی حساس بودند، اگر می‌فهمیدند فردی عضو سپاه است، حتما او را می‌کشتند.

شهید کاوه در مراسم خاکسپاری شهید توکلی گفت: «اگر تا دو سال دیگر علی با من بود، کردستان گلستان می‌شد! کومله‌ها برای کشتن علی جایزه گذاشته بودند.»

محمدرضا به همراه هم‌رزمانش برای گشت‌زنی رفته بودند که به کمین کومله و دمکرات برخورد کردند.

شهید بخشی در سال ۱۳۷۱ جهت انجام خدمت مقدس سربازی راهی بوکان شد و سرانجام در ۲ مرداد ۱۳۷۲ به همراه چندتن از هم‌رزمانش، در حال گشت‌زنی بودند که به کمین ضدانقلاب برخورد کردند.