برچسب تخت ‌فولاد

نام سید مصلح‌الدین مهدوی با اصفهان‌شناسی گره خورده است. کتاب «اعلام اصفهان» از اوست. همان مرد مؤدب، متین و نجیبی که برایش قطعه‌قطعه خاک این شهر باارزش بود.

گردشگری عمومی فقط جنبه تاریخی دارد؛ اما گردشگری تخصصی در تخت‌فولاد کمک‌رسان ما برای شناخت تحولات فعلی در فضای علمی‌مان است؛ مثلا اگر شاگردان و مکتب و افکارمیرفندرسکی را بشناسیم، در درک فضای فعلی حکمت در جامعه ایرانی بهتر جایگاه تاریخی‌مان را خواهیم فهمید.

«اگر پرسیده شود میوه به مقصود نزدیک‌تر است یا شاخه، جواب مشخص است: میوه.» در وادی حقیقت، زنانگی و مردانگی مطرح نیست و انسان به خاطر آنکه «جانشین خداوند» است، می‌تواند در عالی‌ترین درجات باشد و این واقعیت ربطی به مرد‌بودن یا زن بودن شخص ندارد.

برخی شخصیت‌ها در تاریخ تأثیرات ارزشمندی گذاشته‌اند و علاوه بر اینکه خودشان انسان‌های شایسته و موفقی بوده‌اند، در بین مردم و اهل دانش و فرهیختگان نیز تأثیرات مهمی گذاشته‌اند.

آیت‌الله حاج‌آقا رحیم ارباب در طول عمر پربرکت خود که نزدیک به یک قرن طول کشید، شاگردان فراوانی تربیت کردند. از میان این شاگردان تمامشان دارفانی را وداع گفته‌اند و تنها یکی از این عزیزان در قید حیات هستند.

از زمانی که دیگر از تخت‌فولاد برای تدفین استفاده نمی‌شود، توجه به ظرفیت‌های تاریخی، گردشگری و علمی‌پژوهشی آن بیشتر از قبل نمایان شده است. تورهای گردشگری‌ای که به‌صورت هفتگی در این مجموعه برگزار می‌شود، نمونه‌ای از توجه به این ظرفیت است. برای بررسی بهتر زوایای درونی گردشگری تخصصی در تخت‌فولاد و البته به‌دوراز فضای سیاست‌گذاری در این حوزه، بر آن شدم که با سه تن از بهترین راهنماها و رهبران این گروه‌های گردشگری گفت‌وگو کنم.

ملا اسماعیل خواجویی را اصفهانی‌ها نشناختند؛ کسی که شهر و دین مردم شهر را در روزگار سراسر ویرانی حفظ کرد؛ درست زمانی که افغان‌ها بر ما تاختند و قساوت را به نهایت رساندند. در آن روزگار یک مرد بود که پناه بی‌پناهان بود. نامش ملا اسماعیل خواجویی و آرمیده در تخت فولاد است. در میان بزرگان این سرزمین نورانی دارای بیشترین تعداد تألیفات است.

«می‌خواهم تنها باشم»؛ آقا این را گفت و از من خواست اتاق بقعه را ترک کنم. فهمیدم که می‌خواهند خلوت کنند. برای همین دیگر چون و چرا نکردم و علت نپرسیدم.