معلم نباشیم فقط…
اولین روز مدرسه جدید تلخترین روزم بود. هرگز فکر نمیکردم آن روز اینقدر در من ماندگار شود. خیال میکردم تدریس بچهها دبیرستان دوره اول راحتتر از دبستان است.
اولین روز مدرسه جدید تلخترین روزم بود. هرگز فکر نمیکردم آن روز اینقدر در من ماندگار شود. خیال میکردم تدریس بچهها دبیرستان دوره اول راحتتر از دبستان است.
تصور کنید در یک خانه درندشت زندگی میکنید. خانهای که به نظر خودتان بزرگ است، همه امکاناتی دارد، آبوهوای خوبی در گذر آنجاست، از هر نوع آلودگیای در گزند است و در کل، شما در آن احساس امنیت میکنید. همین است که بهاجبار یا بهدلخواه هیچوقت از خانه بیرون نمیآیید. میشود گفت که سالهای سال در آن خانه زندانی هستید و تنها قلمرو شما در دنیا، آنجاست. قلمرویی که کشفیات شما محدود به همانجا میشود، اطلاعات و دانستههای اندکی به دست میآورید و از آن ترسناکتر اینکه گمان میکنید امنترین و بهترین جای دنیا همینجاست. یا حتی ممکن است رفتهرفته به این فکر کنید که دیگر جایی جز اینجایی که شما زندگی میکنید وجود ندارد. شما تنها آدم سیاره خودتان هستید یا آدمهای کمی میبینید و بعد از مدتی همهچیز یکنواخت میشود.
از زمان یونانیان، تئاتر از محبوبترین انواع سرگرمیها بوده و امروزه نیز صنعت بازیگری کاری سخت اما پررونق است. اگر تاکنون در تئاتر حضور داشتید یا نمایش زندهای دیدهاید، میدانید که تئاتر چقدر میتواند سرگرمکننده باشد.
بیمارستانها هم میتوانند جزئی از تاریخ شهر باشند؛ مؤسسههایی که با جان و هستی انسانها سروکار دارند و بودونبودشان تأثیر بسیار زیادی در زندگی شهرنشینان دارد. در اینجا و به بهانه نودسالگی بیمارستان خورشید، تصمیم گرفتیم با مراجعه به مطبوعات آن روزگار، تاریخچه این مؤسسه مهم را بازسازی کرده و نشان دهیم در پیریزی آن چه کسانی دخیل بوده و چگونه با کمک مؤسسههای غیردولتی و مردمنهاد، این مؤسسه شکل گرفت و بالیدن آغاز کرد.
نشست خبری بیستوششمین دوسالانه جایزه کتاب اصفهان با حضور علی تمنایی، مدیرکل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان، حجتالاسلام ابوالفضل یعقوبی، معاون فرهنگی و بهزاد بابایی، رئیس گروه فرهنگی ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان، در ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برگزار شد.
پیکر شهید هراچ هاکوپیان از شهدای ارامنه هشت سال دفاع مقدس پس از گذشت ۳۳ سال از شهادتش به اصفهان بازگشت و در قبرستان ارامنه به خاک سپرده شد.هراچ هاکوپیان بیستم فروردین ماه سال ۱۳۶۶ در عملیات کربلای ۹ در منطقه عملیاتی باباهادی در شمال قصر شیرین به شهادت رسید.هویت پیکر این شهید ۷ سال […]
«نام شما چیست؟» احتمالا هریک از ما در طول زندگی خود صدها و شاید هم هزاران بار با این پرسش مواجه میشویم. اسامی میتوانند از برخی پیچیدگیهای فرهنگی پرده بردارند. پژوهشگران توانستهاند با بررسی رویههای نامگذاری در محدودههای جغرافیایی مختلف به تفاوتهای ارزشی آنها پی ببرند.
دردسرهای امیرحسین، پسر 15ساله از زمانی که سروکله کرونا پیدا شده، روزبهروز بیشتر و بیشتر میشود و مشکلاتش چند برابر. او که تا پیشازاین سعی کرده بود کارهای شخصی و فعالیتهای روزانهاش را با استفاده از زبان اشاره خودش و بهتنهایی انجام دهد، حالا با مشکل روبهرو شده است: «در مکانهای عمومی چون ماسک به صورت دارم، نمیتوانم منظورم را به خوبی به دیگران بفهمانم؛ برای مثال، چند روز پیش در اتوبوس میخواستم از کسانی که کنارم حضور داشتند آدرس بپرسم و بدانم که در چه ایستگاهی باید پیاده شوم. آن روز اتفاقا کاغذ و قلم و گوشی همراه هم دنبال نبود و مجبور بودم با ایماواشاره دیگران را متوجه منظورم کنم و ماسکم را پایین بدهم.»