برچسب باید جنگ را باور کنیم

کارهای ناتمام زیادی در دنیا داشت؛ حتی در واپسین روزهایی که کرونا، این ویروس موذی، امانش را بریده بود و روی تخت بیمارستان لحظه‌های آخر را به سختی و در بخش مراقبت‌های ویژه می‌گذراند؛ مثلا اینکه: «خوب که شدم و به خانه برگشتم، می‌خواهم درباره پرستاران و فداکاری‌های آن‌ها بنویسم. تا به الان نمی‌دانستم پرستاران، عجب موجوداتی هستند و چقدر به بشریت عشق می‌ورزند. با تمام وجود کار می‌کنند و به بیماران عمر می‌بخشند و آن‌ها را از مرگ نجات می‌دهند.»

در این دو سه روزی که خبر فوت دکتر حسین یقینی در شبکه‌های اجتماعی پیچیده است، در گروه‌ها و گفت‌وگوها یکصدا نام ایشان شنیده می‌شود. هرکس سخنی درباره او می‌گوید و حرفی بیان می‌دارد. هرکس یکی از امتیازات آن مرد بزرگ را برجسته می‌کند. جالب است که همه هم گمانشان بر این است که دکتر حسین یقینی بهترین دوست و مشاور و معلم او بوده است. این هم یکی از هنرهای دکتر یقینی بود که غرور هنرمندی و تکبر دکتری او را نگرفت، با هرکس چنان سخن می‌گفت و برخورد می‌کرد که گویا بهترین و نزدیک‌ترین دوست اوست. مراسم تشییع جنازه او در روز شنبه 25 اردیبهشت 1400 در جلوی دانشکده پزشکی دانشگاه اصفهان برگزار شد. همه آمده بودند.

تفاوت‌های زیادی بین تغذیه قدیم ما ایرانیان با تغذیه امروز  یا به اصطلاح مدرن دیده می‌شود؛ تغذیه‌ای که به‌مرور از گذشته تا به حال کم‌رنگ شده  یا به کلی در بین خانواده‌های ما از بین رفته است و جای خالی آن بسیار می‌نماید. در این زمینه حکیم بهنام یوسفیان، استاد و عضو شورای آموزش پژوهشکده طب‌الصادق دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (واحد خوراسگان) صحبت‌هایی دارد که مطالعه آن را به شما توصیه می‌کنیم.

بابک خرمدین، کارگردان  ۴۷ ساله سینما توسط پدر و با همکاری مادرش به قتل رسیده، سپس مثله شده و در نهایت سر از سطل‌های زباله‌ی شهرداری تهران درآورده. خبر چنان گویا و واضح است که نیاز به شرح و تفصیل بیشتر نیست. البته در زمانِ نگارش این یادداشت انگیزه‌ی قاتل هنوز نامشخص است، هرچند مهم هم نیست.