برچسب باید جنگ را باور کنیم

وصیت‌نامه

حالا دیگر هفت‌ساله‌ام. آن خانه‌مان هم دیگر نیست. خرابه شده است. لباس‌ها و اسباب‌بازی‌هایم را گذاشتیم توی کوله‌پوشتی و آمدیم بیمارستان «المعمدانی».

اگر «مردم» نبودند، پیروزی در «مرصاد» هم نبود

قاب عکس‌ها و یادبودهایی که در گوشه و کنار اتاقش دارد، خبر از این می‌دهد که او سَر و سِری با باختران آن روزها و کرمانشاه این روزها دارد. اصلاً اینجا همه چیز به رنگ تاریخ است، حتی کتاب‌ها و عکس‌هایی که بر روی طاقچه‌ها ردیف شده‌اند و خبر از زندگی پر ماجرای او و حتی نسبت خانوادگی‌اش با «شهید مهدی زین‌الدین» می‌دهند. «سیدعلی نکویی زهرایی» اگرچه در ابتدا خرقه معلمی بر تن می‌کند اما مدت زمان زیادی نمی‌گذرد که سر از «خیابان» سیاست در می‌آورد و کم کم پا در «میدان» انقلاب می‌گذارد و لباس «دولتیون» و «سیاسیون» را می‌پوشد. خدمتش هم از «سیاسی‌ترین» شهر اصفهان، یعنی «نجف‌آباد» آغاز و در بحبوحه جنگ مأمور به خدمت در «ناآرام‌ترین» نقطه غربی کشور یعنی «باختران» می‌شود. 

چشمان منتظر

پرتوهای حیات‌بخش آفتاب، از لابه‌لای حصارهای آهنی پنجره، بر چشمانش بوسه می‌زنند و بی اختیار شکوفه امید بر لبانش جوانه می‌زند.

بمب‌های عراق کدام آثار تاریخی اصفهان را نشانه گرفت؟

در طول هشت سال جنگ تحمیلی که از 31 شهریور 1359 مطابق با 22 سپتامبر 1980 میلادی آغاز شد، حملات هوایی و موشکی عراق موجب خسارت جدی به مراکز فرهنگی و تاریخی شهرهایی همچون باختران، همدان، ارومیه، بروجرد و دیگر شهرهای تاریخی ایران شد. اصفهان نیز به عنوان مرکزی‌ترین استان در قلب ایران از این حملات هوایی بی‌نصیب نماند و برخی از آثار تاریخی مهم این شهر نیز متحمل خسارت شد. 

در وطن خویش غریب

«بازگشت به رام‌الله» تصویری نزدیک‌تر، دقیق‌تر و پرجزئیات‌تر از فلسطین را به ما نشان می‌دهد، تصویری بی‌فاصله از دل واقعیت که محدود به زمان جنگ و اخبار شهادت و عملیات‌های انتحاری نیست؛ بلکه عمق زندگی روزمره را به ما نشان می‌دهد.

لبخند آخر

سرسبزی‌های توی اردوگاه که با ترکش بمب شخم خورد، امید من و یحیی هم دود شد رفت توی آسمان. مثل همان دودی که از خانه‌ ام‌داوود بلند شد. وقتی بمب را انداختند صاف وسط خانه‌شان. رفت تا خود آسمان.

عضوِ هم نیستیم!

با شیوع بیماری کرونا در اواخر سال 1398، اهدای عضو در استان اصفهان نسبت به مدت مشابه آن کاهش یافت. این مسئله با استمرار بیماری در طول سال 1399 ادامه پیدا کرد و به‌تقریب، به پایین‌ترین حد در طول یک دهه گذشته رسید. اکنون وارد قرن جدید شده‌ایم و کرونا و کمبود اعضای پیوندی همراهمان هستند؛ درحالی‌که قرار بود بنی‌آدم اعضای یکدیگر باشند. وضعیت اهدای عضو به گفته مسئول واحد فراهم‌آوری اعضای پیوندی مرکز آموزشی‌درمانی الزهرا (س) «مناسب نیست و نسبت به سال‌های گذشته از 50 مورد اهدا در سال 97 به 42 مورد در سال 98 و 18 مورد  در سال 99 رسیده است». مشمولان بسیاری در لیست انتظار هستند؛ اما دکتر مریم خلیفه‌سلطانی در گفت‌وگو با اصفهان‌زیبا از عدم وجود اعضای سالم سخن گفت و افزود: «ما کار روزانه‌مان را انجام می‌دهیم، شناسایی پلکانی و بررسی هم می‌کنیم؛ ولی متأسفانه اغلب موارد کیس‌های موردمطالعه کرونا داشته‌اند که مجبور شده‌ایم رهایشان کنیم.»