برچسب باید جنگ را باور کنیم

نگاهی به زندگی آیت الله اشرفی اصفهانی

آیت‌الله عطاءالله اشرفی‌خوزانی (اصفهانی)، (1281-1361 ش)، فرزند ملااسدالله از مجتهدان و علمای مشهور اصفهان و از شاگردان آیات عظام سید محمدتقی خوانساری و آیت‌الله سید حسین بروجردی بود؛ همچنین به‌رغم هم‌سن‌بودن از درس فلسفه امام خمینی(ره) هم بهره گرفت.

چشمِ دل

شیرین سینی طلایی را از کابینت بالایی برداشت. استکان‌های کمرباریک و نعلبکی‌های گل‌صورتی یادگار مادربزرگ را گوشه سینی چید. بشقاب رول دارچینی‌های لیلی‌پزی که مسعود عاشقش بود را توی ظرف گذاشت و کنار استکان‌ها جا داد.

آدم‌ها نباید مثل لاک‌پشت سرشان را توی لاکشان کنند

«روحیه من از بچگی فرق داشت و این ادامه هم داشت. مثلا شوهرم می‌آمد خانه و می‌گفت چای نداریم؟ من می‌گفتم تو دوباره گفتی چای نداریم؟ بگو چای داریم؟ یا می‌گفت غذا نپختی؟ می‌گفتم بگو غذا پختی؟ من اینجوری نبودم. منفی نمی‌دیدم. من این کاری که شروع کردم به سختی بوده. اما من همیشه می‌گویم یک کاری اگر از اول روی غلطک باشد، دنیا را می‌پکاند! باید مثل مورچه کار کرد که هیچوقت ناامید نمی‌شود.»

صفای خط، صفای دل!

خوش‌نویسی مادر هنرهای پرشماری است که فرهنگ و تمدن ما را به مجموعه‌ای بی‌نظیر تبدیل کرده است. خداوند در قرآن کریم به قلم سوگند می‌خورد و همین باعث شده است تا بسیاری از بزرگان آن را مقدس شمرده و دارای منزلت بدانند.

راه‌رفتن روی شمشیر دولبه توسعه

توسعه شهرها و پیامدهای ناشی از آن مثل حاشیه‌نشینی و زیست غیررسمی، فقر، تشدید اختلاف طبقاتی و راهکارهای بلندمدت و کوتاه‌مدتی که برای این مسائل ارائه می‌شود، مسئله تازه‌ای در محافل آکادمیک، نهادهای اجرایی و فضای رسانه نیست. اگر بخواهیم ریشه آن را واکاوی کنیم، احتمالا باید به پیشینه‌اش بازگردیم. حتی شاید لازم باشد ماجرا را تا عصر انقلاب صنعتی و تغییر ساختارهای اقتصادی و اجتماعی در جوامع عقب ببریم. این رشته سر دراز دارد و وابسته به شناخت و تحلیل دقیق و درست تمام زمینه‌های دخیل در آن است که در ظرف نوشتارِ پیش‌رو نمی‌گنجد. اینجا هدف آن است حالا که به سراغ محله قائمیه رفته‌ایم، نگاهی گذرا به فعالیت‌هایی که چند ماهی است توسط دفتر «نهاد توسعه محلی» یا «افق نو» در این محله انجام شده است، بیندازیم.

این خانه روشن است

سال 1381 انجمن دوستداران ادبیات کودک و نوجوان در اصفهان شروع به فعالیت کرد. هدف اصلی انجمن، ترویج کتاب و کتاب‌خوانی بین کودکان و بزرگ‌سالان بود. دفتر مرکزی انجمن در خیابان فرایبورگ قرار داشت؛ اما چون هیئت امنا و اعضای اصلی انجمن رسالت خود را در مناطق محروم اصفهان می‌دیدند، تصمیم گرفتند در چند نقطه از اصفهان شعبه‌ای دایر کنند و اعضایشان را برای تدریس و تسهیلگری به این مناطق بفرستند (خدمات کاملا به‌صورت رایگان). حصه و ملک‌شهر (بخش مربوط به مهاجران افغانستانی) دو شعبه این انجمن هستند.