برچسب اهورا نصرالهی

سرگرم کردن یک نفر، کار ساده‌ای نیست. باید بدانی با استفاده از چه چیزهایی رگ خوابش را به دست بیاوری، بعد از جلب نظر او، چطور این مسیر را ادامه دهی و چگونه تمامش کنی تا آن لذت، برای او زهر مار نشود! در نویسندگی، سینما و تلویزیون، ما هزاران اثر داریم که آنقدر خوب شروع کردند و ادامه دادند اما به یکباره، چنان پایان بدی را تحویلمان دادند که حالمان از دیدن آن اثر، بهم بخورد. حال ممکن است یک اثر بد شروع شود و در ادامه خوب شود یا صرفاً در ادامه کار، خوب باشد. با این وجود، می‌توان آثاری را پیدا کرد که رفته رفته چنان محشر شدند که آن‌ها را شاهکار بنامیم. JoJo's Bizarre Adventure از آن دسته آثاری است که در میان رقبای خودش، یک انیمه خارق العاده و بی‌نظیر است. همراه ویجیاتو برای نقد این انیمه محشر باشید.

وقتی که سریال آنتولوژی انیمیشنی Love, Death and Robots برای بار اول در نتفلیکس پخش شد، همه را انگشت به دهان و هیجان زده کرد. هر قسمت شامل انیمیشنی با طراحی‌های متفاوت، خون، صحنه‌های جنسی و داستان‌های نامتعارف بود. همه بر این موضوع توافق نظر داشتند که بعضی از داستان‌ها جالب نیست و هدر رفته‌اند. اما بابت اینکه این سریال، تماشاچیانش را به تجربه‌ای جدید از انواع مختلف انیمیشن دعوت کرده بود، از آن تمجید کردند.

دید عامه مخاطبان به آثار ابرقهرمانی، محافظه کارانه است. کم پیش می‌آید که به سراغشان بروند و به نظرشان "بچه‌گانه و فاقد عنصر هنری خاص" هستند. در سال‌های اخیر، سریال‌هایی همچون Legion، Daredevil و Peacemaker تا حد زیادی، توانستند این گارد را در برابر آثار ابرقهرمانی پایین بیاورند. از طرفی، به لطف نتفلیکس و آمازون، مشخص شد که دنیای کمیک‌ها تنها محدود به مارول و دی سی نمی‌شود. سریال The Boys آمازون، نه تنها به یکی از بهترین سریال‌های این روزها بلکه یکی می‌تواند بهترین سریال ابرقهرمانی هم لقب بگیرد. سریالی که گارد مخاطبان را در برابر آثار ابرقهرمانی پایین می‌آورد.

در هر دهه، به لطف کنترل‌گران رسانه، در رشد و گسترش مردم به ترندها و علاقه‌های مردم به انیمه‌ها نقش داشتند. بعضی از این انیمه‌ها برای همیشه در تاریخ تلویزیون و رسانه باقی می‌ماندند و بعضی دیگر، به آرامی محو می‌شدند. دهه نود که یک دوره پیشگام برای گسترش صنعت انیمه در جهان بود و بسیاری از کلاسیک‌های امروزی، در همین دهه کار خود را شروع کردند. نوستالژیا و زیبایی‌های زیادی انیمه‌های این دهه را احاطه کرده است. اما همه آن‌ها قرار نیست در زیر نظر جامعه امروزی شانسی داشته باشند. هم اکنون ریبوت‌هایی از انیمه‌های Shaman King و Trigun در حال ساخت هستند. بدین بهانه، باهم در این مقاله به معرفی ‍۱۰ انیمه برتر دهه نود که به یک ریبوت نیاز دارند می‌پردازیم. همراه ویجیاتو باشید.

اولین باری که با مورمون‌ها آشنا شدم، هنگام دیدن سریال South Park و اپیزود کلاسیک All About Mormons بود. اپیزودی که دوباره نام تری پارکر و مت استون را سر زبان‌ها انداخت و برای باری دیگر، توجه عام را به سوی فرقه مورمون جلب کرد. فرقه‌ای که هم اکنون، پیروان زیادی در آمریکا دارد و در حال زندگی خود هستند. فرقه‌ای که تاریخ خشن و ترسناکی دارند و حال، مینی سریال Under the Banner of Heaven ما را به درون یکی از این اتفاقات ترسناک مرتبط با دین مورمون‌ها می‌برد. اتفاقی که اعتقادات بسیاری از مورمون‌ها را به چالش کشاند. با نقد مینی سریال Under the Banner of Heaven همراه ویجیاتو باشید.

سه سال پیش، وقتی که بری دوباره وارد آن تاریکی ناخواسته زندگی‌اش شد، مخاطبان برای دیدن سرنوشت او فهمیدند باید حداکثر یک سال منتظر بمانند. به لطف کرونا، این انتظار یک ساله، به انتظاری سه ساله تبدیل شد. مخاطبان حیران و سرگردان، منتظر این بودند که آیا این بار، واقعاً بری تاریکی را قبول کرده است؟ آیا دیگر به روشنایی و شادی، امیدی ندارد؟ Barry بعد از سه سال برگشت. فصل سوم Barry نه تنها بهترین فصل سریال تا به الآن است، بلکه آن را به یکی از ترسناک‌ترین، خشن‌ترین و افسرده‌ کننده‌ترین سریال‌های تلویزیون تبدیل می‌کند. با ویجیاتو، برای نقد فصل سوم Barry به طور مفصل همراه باشید!

بعد از بازاریابی‌های خاص آمازون برای The Boys، قول دادن برای شکستن مرزها و تابوهای تلویزیون و ژانر ابرقهرمانی، The Boys به نقطه خاصی از تلویزیون رسید. مبارزه بوچر و هوملندر، در نهایت داستان را به جایی رساند که سریال صرفاً یک اثر ابرقهرمانی نامتعارف نباشد، بلکه به اثری تبدیل شد که چهره ترسناک قدرت داشتن را به تصویر می‌کشاند. حال، چطور تیم نویسندگی، کارگردانی و بازیگری The Boys توانستند کاری کنند که یکی از بهترین سریال‌های ۲۰۲۲ را بسازند؟ با نقد قسمت چهارم تا هشتم فصل سوم The Boys همراه ویجیاتو باشید.

وقتی که یک مخاطب می‌خواهد پای یک فیلم ترسناک بنیشند، بیشترین چیزی که او درخواست دارد وحشت کردن صرف است. به همین دلیل، بسیاری از فیلم‌های وحشت روانشناختی یا فیلم‌هایی با خشونت فیزیکی بالا، توسط مخاطب عام پس زده می‌شوند. آشغال صدایشان می‌زنند و ممکن است حتی فراموش شوند. اما حال حساب کنید این دو ژانر، با هم مخلوط شوند و در نهایت، ما گنج‌ها و الماس‌هایی در این ژانر می‌توانیم پیدا کنیم که هم آدرنالین خونمان را بالا ببرند و هم درمورد مفاهیمی، ما را به فکر وادار کنند. فیلم Men همچین محصولی است. فیلمی که یا عاشقش می‌شوید یا چنان از آن تنفر پیدا می‌کنید که می‌خواهید الکس گارلند کارگردانی را کنار بگذارد! با نقد فیلم Men همراه ویجیاتو باشید.