دیکته لیبرالها
کارنامه بهمن ۵۷ تا آبان ۵۸ نشان میدهد تصور اولیه از بازرگان و همراهانش نیز آنچنان دقیق نبوده و در نقطهبهنقطه این ۲۷۵ روز نشانهایی از انحصارطلبی، مشورتناپذیری، ارائه وعدههای غیرواقعی مانند رایگان شدن آب و برق و... وجود دارد.
کارنامه بهمن ۵۷ تا آبان ۵۸ نشان میدهد تصور اولیه از بازرگان و همراهانش نیز آنچنان دقیق نبوده و در نقطهبهنقطه این ۲۷۵ روز نشانهایی از انحصارطلبی، مشورتناپذیری، ارائه وعدههای غیرواقعی مانند رایگان شدن آب و برق و... وجود دارد.
آیتالله فلسفی میگوید: صدور اطلاعیه فرمانداری نظامی، به دستور امریکا بوده است تا نظامیان با تانکها، و توپها و مسلسلها داخل خیابانها بیایند. حتی من از بعضی افراد مطلع شنیدم که بنا بوده دو نقطه بهطور قطع بمباران شود: یکی منزل امام در دبیرستان علوی، برای اینکه امام کشته شود، ولو هزاران نفر هم به قتل برسند و دیگر مراکز حساس قم؛ ولی امام نقشه آنها را با یک اعلامیه بر هم زد.
سید رضا نیری در خاطرات خود میگوید: یك روز برادرزادهام پیش من آمد و گفت: «عمو از زیر مهمات صدای ساعت میآید». ما بچههای نیروی هوایی را مطلع كردیم، آنها آمدند و بعد از كنار زدن اسلحهها و مهمات یك بمب ساعتی را كشف كردند كه اگر منفجر میشد، مدرسه رفاه، علوی و تمام ساختمانهای اطراف را به طور كامل ویران میكرد.
تیراندازی در اطراف پادگان نیروی هوایی به اولین ساعات بامداد روز بیستویکم بهمن ماه سال 1357 کشیده شد. مردم در واهمه و هراس از قتل عام همافران بیتوجه به ساعات حکومت نظامی به خیابانها ریختند و به سمت پادگان نیروی هوایی حرکت کردند
در میانه روزهایی که آسمان، بوی دود و زمین، طعم تلخ سوگ را چشیده است، گاهی یک روایت کوچک، از دل همین تاریکیها سر برمیآورد